14/12/10

Λαμία - Δήμος Σπερχειάδας: Αντικατάσταση δικτύου ύδρευσης αμιάντου μέσω ΕΣΠΑ


ΘΕΜΑ: Ένταξη της Πράξης «ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ
ΥΔΡΕΥΣΗΣ Δ.Δ ΚΥΡΙΑΚΟΧΩΡΙΟΥ» στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα
«ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ – ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ – ΗΠΕΙΡΟΥ 2007-2013»

ΑΠΟΦΑΣΗ
Η Γενική Γραμματέας Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας
Αποφασίζει
την ένταξη της Πράξης «ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ ΥΔΡΕΥΣΗΣ
Δ.Δ ΚΥΡΙΑΚΟΧΩΡΙΟΥ» στον Άξονα Προτεραιότητας 05 - «Αειφόρος Ανάπτυξη και
ποιότητα ζωής Στερεάς Ελλάδας» του Ε.Π. «ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ – ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ – ΗΠΕΙΡΟΥ
2007-2013».
Η Πράξη συγχρηματοδοτείται από Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης

Με το παρόν έργο θα αντικατασταθεί τμήμα του παλαιού εσωτερικού
δικτύου ύδρευσης του Δ.Δ Κυριακοχωρίου από αμίαντο που χρονολογείται
από το έτος 1960

Η επιλέξιμη δημόσια δαπάνη για τον υπολογισμό της κοινοτικής συνδρομής ανέρχεται
σε 93.268,46€.

Λαμία - Δήμος Εχιναίων: Αντικατάσταση δικτύου ύδρευσης αμιάντου μέσω ΕΣΠΑ


ΘΕΜΑ: Ένταξη της Πράξης «ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΔΙΚΤΥΟΥ ΥΔΡΕΥΣΗΣ Δ.Δ.
ΔΗΜΟΥ ΕΧΙΝΑΙΩΝ» στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα «ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ – ΣΤΕΡΕΑΣ
ΕΛΛΑΔΑΣ – ΗΠΕΙΡΟΥ 2007-2013»

ΑΠΟΦΑΣΗ
Η Γενική Γραμματέας Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας
Αποφασίζει
την ένταξη της Πράξης «ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΔΙΚΤΥΟΥ ΥΔΡΕΥΣΗΣ Δ.Δ. ΔΗΜΟΥ
ΕΧΙΝΑΙΩΝ» στον Άξονα Προτεραιότητας 05 - «Αειφόρος Ανάπτυξη και ποιότητα ζωής
Στερεάς Ελλάδας» του Ε.Π. «ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ – ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ – ΗΠΕΙΡΟΥ 2007-2013».
Η Πράξη συγχρηματοδοτείται από Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης

ΣΚΟΠΟΣ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΜΗΜΑΤΩΝ ΠΕΠΑΛΑΙΩΜΕΝΟΥ ΚΑΙ
ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΜΕΝΟΥ ΑΠΟ ΑΜΙΑΝΤΟ ΔΙΚΤΥΟΥ ΥΔΡΕΥΣΗΣ ΣΤΑ ΤΔ ΡΑΧΩΝ ΚΑΙ ΑΧΛΑΔΙΑΟΥ.
ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΤΟΥ ΥΠΟΨΗ ΕΡΓΟΥ ΘΑ ΒΕΛΤΙΩΘΕΙ Η ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΠΑΡΕΧΟΜΕΝΟΥ
ΥΔΑΤΟΣ ΠΟΙΟΤΙΚΑ ΚΑΙ ΠΟΣΟΤΙΚΑ ΘΑ ΜΕΙΩΘΟΥΝ ΟΙ ΑΠΩΛΕΙΕΣ ΠΟΥ ΠΑΡΑΤΗΡΟΥΝΤΑΙ ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΤΗΣ
ΠΑΛΑΙΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΥΠΑΡΧΟΝΤΟΣ ΔΙΚΤΥΟΥ ΚΑΙ ΘΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΘΕΙ Η ΔΗΜΟΣΙΑ ΥΓΙΕΙΝΗ

Η επιλέξιμη δημόσια δαπάνη για τον υπολογισμό της κοινοτικής συνδρομής ανέρχεται
σε 260.959,54€.

Λαμία - Δήμος Λιδορικίου: Αντικατάσταση δικτύου ύδρευσης αμιάντου μέσω ΕΣΠΑ


ΘΕΜΑ: Ένταξη της Πράξης «ΥΔΡΕΥΣΗ Δ.Δ. ΔΗΜΟΥ ΛΙΔΟΡΙΚΙΟΥ» στο
Επιχειρησιακό Πρόγραμμα «ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ – ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ – ΗΠΕΙΡΟΥ 2007-
2013»

ΑΠΟΦΑΣΗ
Η Γενική Γραμματέας Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας

Αποφασίζει
την ένταξη της Πράξης «ΥΔΡΕΥΣΗ Δ.Δ. ΔΗΜΟΥ ΛΙΔΟΡΙΚΙΟΥ» στον Άξονα
Προτεραιότητας 05 - «Αειφόρος Ανάπτυξη και ποιότητα ζωής Στερεάς Ελλάδας» του Ε.Π.
«ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ – ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ – ΗΠΕΙΡΟΥ 2007-2013».
Η Πράξη συγχρηματοδοτείται από Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης
πράξεις που έχουν χρηματοδοτηθεί από εθνικούς ή άλλους πόρους».

Το έργο αφορά στη βελτίωση της ύδρευσης των Δημοτικών Διαμερισμάτων του
Δήμου Λιδορικίου και συγκεκριμένα:
Στην αντικατάσταση των σωλήνων του εσωτερικού δικτύου ύδρευσης των Δ.Δ.
του Δήμου Λιδορικίου που έχει κατασκευαστεί παλαιότερα από αμιαντοσωλήνεςκαι παρουσιάζει σημαντικές φθορές.
Επίσης θα κατασκευαστεί δεξαμενη 100μ3 ύδρευσησ στο Τ.Δ. Διακοπίου

Η επιλέξιμη δημόσια δαπάνη για τον υπολογισμό της κοινοτικής συνδρομής ανέρχεται
σε 321.619,93€.

Κύπρος - Λανίτειο: Φεύγει, επιτέλους, ο αμίαντος


Φεύγει, επιτέλους, ο αμίαντος

Οι διαμαρτυρίες για το κτίριο του θεάτρου των Λανιτείων εκπαιδευτηρίων της Λεμεσού έφεραν αποτέλεσμα, καθώς, όπως ενημερώθηκε ο Σύνδεσμος Γονέων από τις αρμόδιες υπηρεσίες του Υπουργείου Παιδείας, αρχίζουν αυτόν το μήνα οι εργασίες αποκατάστασης του θεάτρου και της απομάκρυνσης του αμιάντου από τη στέγη, που αποτελεί κίνδυνο για την υγεία των μαθητών. Η διαβεβαίωση των Τεχνικών Υπηρεσιών του Υπουργείου Παιδείας, ότι οι εργασίες για αντικατάσταση της στέγης και επισκευαστικές εργασίες εσωτερικά του κτιρίου του θεάτρου θα ολοκληρωθούν μέχρι το τέλος Ιανουαρίου 2011, είχαν ως αποτέλεσμα να ανασταλούν και τα μέτρα διαμαρτυρίας, που αποφάσισαν οι οργανωμένοι γονείς των μαθητών του Σχολείου.

Το Λανίτειο Θέατρο παραμένει κλειστό από το Δεκέμβριο του 2008, με αποτέλεσμα να προκαλούνται προβλήματα στις εκδηλώσεις του εκπαιδευτηρίου. Όπως αναφέρει ανακοίνωση του Συνδέσμου Γονέων του Λανιτείου Λυκείου Α και Β του Λανιτείου Γυμνασίου, καθώς και του Δημοτικού, τα παιδιά κινδυνεύσουν από άσκοπες μετακινήσεις και χάνουν χρόνο για πρόβες και εκδηλώσεις, που το Υπουργείο Παιδείας έχει προγραμματίσει. Οι γονείς επιβαρύνονται επιπρόσθετα και με το κόστος ενοικίασης αιθουσών μεταφοράς μαθητών και κατασκευής σκηνικών.

Σχολιάζοντας το θέμα της ύπαρξης αμιάντου στη στέγη του θεάτρου, η Γενική Γραμματέας του Κινήματος Οικολόγων Περιβαλλοντιστών Ιωάννα Παναγιώτου τόνισε ότι το γεγονός προκαλεί πολλαπλά προβλήματα, αφού από τη μια υπάρχει ο πιθανός κίνδυνος για την υγεία των μαθητών και από την άλλη τα παιδιά αναζητούν χώρο για τις σχολικές εκδηλώσεις τους. Είπε ότι η στέγη από αμίαντο του θεάτρου, πρέπει να απομακρυνθεί άμεσα από αδειοδοτημένο συνεργείο και υπό την επίβλεψη του Υπουργείου Εργασίας, και πρόσθεσε:

«Το πρόβλημα οφείλεται στην αυξανόμενη συσσώρευση ινών του υλικού αυτού στους πνεύμονες, που ενδέχεται να προκαλέσει σκλήρυνση των ιστών του πνεύμονα, δηλαδή ίνωση, καρκινώματα, καρκινογένεση. Η εισπνοή ινών αμιάντου είναι δυνατό να προκαλέσει ασβέστωση, δηλαδή καρκίνο των πνευμόνων και του μεσοθηλίου. Οι ίνες που προκαλούν την ασθένεια δεν είναι ορατές με το μάτι και δημιουργούνται όταν ο αμίαντος είναι φθαρμένος».

«Κοροϊδία της Λεμεσού»

Η ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗ των Λανιτείων Εκπαιδευτηρίων αποτέλεσε αντικείμενο μελέτης κατά την πρόσφατη επιτόπια επίσκεψη της Επιτροπής Παιδείας της Βουλής. Ο Πρόεδρος της Επιτροπής Παιδείας Νίκος Τορναρίτης, αναφερόμενος στα σχέδια για ενοποίηση των δύο λυκείων, τη δημιουργία κλειστής αίθουσας πολλαπλών χρήσεων, την αναβάθμιση του θεάτρου και την τοπιοτέχνηση των εξωτερικών υπαίθριων χώρων, έκανε λόγο για πολύχρονη «κοροϊδία της Λεμεσού». Ο κ. Τορναρίτης κάλεσε το Υπουργείο Παιδείας να στηρίξει την προσπάθεια της Σχολικής Εφορείας, των εκπαιδευτικών, των μαθητών, αλλά και ευρύτερα της πόλης της Λεμεσού, για αναβάθμιση του ιστορικού χώρου των Λανιτείων και του περίβολου των εκπαιδευτηρίων.

Εκπρόσωποι της Σχολικής Εφορείας Λεμεσού είπαν ότι «ο κίνδυνος για την υγεία των μαθητών παραμένει, μέχρι την κατεδάφιση της στέγης». Για την αναμόρφωση του θεάτρου είχε αρχικά γίνει προσπάθεια εξεύρεσης δωρητών, ώστε να γίνει ένα μεγαλύτερο θέατρο, το οποίο πέραν της χρήσης του για σχολικές παραστάσεις και εκδηλώσεις, να χρησιμοποιείται για σεμινάρια και διαλέξεις. Ωστόσο, λόγω οικονομικών δυσχερειών και εξαιτίας του γεγονότος ότι πέραν των 1500 μαθητών αναζητούν συχνά διαθέσιμο χώρο για τις εκδηλώσεις τους, λήφθηκε απόφαση να γίνει το συντομότερο η ανακαίνιση του θεάτρου.

Πηγή

6/12/10

Αρχαία Κόρινθος: Διαμαρτυρία για τον αμίαντο στο Δημοτικό Σχολείο


ΤΡΙΑΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ ΓΙΑ ΝΕΟ ΚΤΙΡΙΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΚΟΡΙΝΘΟ

Με επιστολή προς τη sfedona.gr ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων του Δημοτικού Σχολείου Αρχαίας Κορίνθου διαμαρτύρεται για τα σοβαρά προβλήματα του σχολικού κτιρίου και τονίζει πως η κατάσταση αυτή προσβάλλει μαθητές, δασκάλους και γονείς. Διαβάστε ολόκληρο το κείμενο της επιστολής για να συνηδειτοποιήσετε το τραγικό μέγεθος του προβλήματος.

Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων
Δημοτικού σχολείου Αρχαίας Κορίνθου
Αρχαία Κόρινθος

Αρχαία Κόρινθος 01-12-2010
Προς: εφημερίδα ΣΦΕΝΤΟΝΑ

Με αφορμή την δημοσίευση επερώτησης του βουλευτή κ.Κωνσταντίνου Κόλλια

Το υπάρχον σχολείο αποτελείται από ένα παλαιό πέτρινο κτίριο (το οποίο υπέστη ζημιές στους σεισμούς του 1981) δυο προκατασκευασμένα λυόμενα στην τοιχοποιία των οποίων υπάρχει αμίαντος (ο οποίος καλύφτηκε μόλις πρόπερσι το καλοκαίρι) και τέσσερα λυόμενα τύπου ISO.
Λόγω της ραγδαίας οικιστικής ανάπτυξης της κωμόπολης Αρχαίας Κορίνθου υπάρχει μεγάλη αύξηση του μαθητικού πληθυσμού.(Το σχ. Έτος 2000-01 οι μαθητές ήταν 96, την φετινή χρονιά είναι 168 μαθητές και προβλέπεται την επόμενη σχολική χρονιά να είναι 195). Οι χώροι του 8θέσιου Δημοτικού σχολείου είναι λειτουργικά ακατάλληλοι, επικίνδυνοι, λόγω της σεισμικότητας της περιοχής , αλλά το σημαντικότερο δεν επαρκούν για να στεγάσουν τα παιδιά μας.
Κατά το προσεχές διδακτικό έτος θα απαιτηθεί νέα αίθουσα να στεγάσει τις αυξανόμενες ανάγκες του σχολείου, η οποία δεν υπάρχει. Ήδη μια αίθουσα 15m2 (μοιράδι μιας μεγαλύτερης) την ονομάζουμε ανάλογα με τις ανάγκες αίθουσα υπολογιστών και βάζοντας βγάζοντας θρανία, γίνεται αίθουσα Γερμανικών. Επίσης να σημειωθεί ότι αίθουσες πολλαπλών χρήσεων, ολοημέρου, εργαστηρίων φυσικών επιστημών , υπολογιστών, γυμναστήριο και γραφείων δασκάλων είναι ανύπαρκτες.
Η κατάσταση αυτή προσβάλλει μαθητές δασκάλους και γονείς και βέβαια δεν μπορούμε παρά να σημειώσουμε την αντίστιξη με την αισθητική του αρχαιολογικού χώρου ,δίπλα στο σχολείο.
Παρά τις φιλότιμες προσπάθειες του έμπειρου διδακτικού προσωπικού, οι υποδομές και οι συνθήκες μόρφωσης των μικρών μας παιδιών είναι ανεπίτρεπτες για μια ανεπτυγμένη χώρα στον 21ο αιώνα.
Υπήρξαν υπομνήματα εκ μέρους του Συλλόγου γονέων και κηδεμόνων του σχολείου και του τότε κοινοτικού συμβουλίου από το 1977 προς τον αείμνηστο Αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης κ. Παπακωνσταντίνου, τον τέως Υπουργό Πολιτισμού κ. Μικρούτσικο, τον τέως Υφυπουργό Παιδείας κ. Πετσάλνικο, τον τέως Υφυπουργό Υγείας κ. Κοτσώνη. καθώς και στους μετέπειτα διατελέσαντες υπουργούς Παιδείας και τους εκάστοτε Νομάρχες Κορινθίας και τις αρμόδιες υπηρεσίες έως σήμερα, από το 1977. Και ενώ λοιπόν αγοράζεται οικόπεδο το 1977 για την ανέγερση νέου σχολείου, και εκπονούνται τα αρχιτεκτονικά σχέδια, δίνεται η έγκριση του τοπικού ρυμοτομικού σχεδίου από την Νομαρχία, οι πολυετείς παλινωδίες Νομαρχίας και Κεντρικού Συμβουλίου Αρχαιολογίας, συντέλεσαν ώστε να δοθεί τελικά το 2007 η έγκριση στα τροποποιημένα αρχιτεκτονικά σχέδια για την ανέγερση νέου δημοτικού σε οικόπεδο 4000 τ.μ. Τον Απρίλιο του 2008 μετά από ένα παρολίγο μοιραίο ατύχημα που συνέβη σε μαθητές του σχολείου και μετά από κινητοποιήσεις των γονέων, δόθηκε δημόσια, μέσω τηλεόρασης και έντυπου τύπου, υπόσχεση από τον νομάρχη κο Ταγαρά, ότι το νέο σχολείο θα υλοποιηθεί όχι μέσω ΣΔΙΤ που είχε προγραμματιστεί (διαδικασία χρονοβόρα) αλλά με προγραμματική σύμβαση από τον ΟΣΚ, σε απευθείας χρηματοδότηση από το Υπουργείο Παιδείας. Έκτοτε το θέμα καθυστερεί ενώ ουσιαστικά λείπει μόνο η υπογραφή της σύμβασης από την Υπουργό Παιδείας. Εντωμεταξύ προκύπτει η κρίση της χώρας και κατόπιν επικοινωνίας του Συλλόγου Γονέων με αρμόδιους του Υ.Π.Δ.Β.Μ. αφήνεται να εννοηθεί πως λόγω έλλειψης χρημάτων, η καλύτερη δυνατή λύση φαίνεται να είναι η ένταξη του σχολείου στα ΠΕΠ Πελοποννήσου (ΕΣΠΑ)

Η χρηματοδότηση ανέγερσης νέου σχολικού κτιρίου είναι επιτακτικής και άμεσης προτεραιότητας. Τριάντα χρόνια είναι υπερβολικά μεγάλο χρονικό διάστημα. Θα πρέπει να ιεραρχηθεί ως πρώτη προτεραιότητα από τη Νομαρχία, την Περιφέρεια, τον ΟΣΚ και το Υπουργείο Παιδείας.
Ως σύλλογος είμαστε αποφασισμένοι να διεκδικήσουμε δυναμικά την υλοποίηση του χρονίζοντος αυτού προβλήματος και ζητάμε από την εφημερίδα σας να δημοσιοποιήσει το θέμα ώστε επιτέλους να δοθεί εδώ και τώρα λύση.
Σας ευχαριστούμε προκαταβολικά και δράττοντας την ευκαιρία να σας ενημερώσουμε ότι ο Σύλλογος Γονέων και κηδεμόνων μαζί με τον Σύλλογο Διδασκόντων του σχολείου μας διοργανώνει διάλεξη με θέμα :
«Η διαμόρφωση της αυτοαντίληψης και αυτοεκτίμησης στην παιδική ηλικία
Πως μπορούνε να συμβάλλουν θετικά το οικογενειακό και σχολικό περιβάλλον»

Εισηγήτρια : Βασιλική Τενεκετζή-Κόλια : Ψυχολόγος
Ειδική πρώιμης παρέμβασης- Θεραπεύτρια ειδικής αγωγής
Μέλος του Πανελληνίου Συλλόγου Σχολών Γονέων

Η διάλεξη που θα λάβει χώρα στο χώρο του σχολείου την Τετάρτη 8-12-2010 και ώρα 18.00
Με εκτίμηση
Για το Δ.Σ. του Συλλόγου γονέων και κηδεμόνων του Δημοτικού Σχολείου
Αρχαίας Κορίνθου
Ο Πρόεδρος

Κωνσταντίνος Τσιμπούρης


Πηγή: sfedona.gr/

23/11/10

Ξυλόκαστρο: Αντικατάσταση σωλήνων αμιάντου μέσω ΕΣΠΑ


Δ.Ε.Υ.Α.Ξ - Ένταξη Έργων Ύδρευσης - Αποχέτευσης του Δήμου Ξυλοκάστρου στο ΕΣΠΑ 2007 - 2013

Η Δημοτική Επιχείρηση Ύδρευσης-Αποχέτευσης Ξυλοκάστρου (Δ.Ε.Υ.Α.Ξ) με ιδιαίτερη χαρά και ικανοποίηση σας ανακοινώνει την ένταξη στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα «Δυτικής Ελλάδος-Πελοποννήσου-Ιονίων Νήσων 2007-2013» (ΕΣΠΑ):

1.Την ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ ΥΔΡΕΥΣΗΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΞΥΛΟΚΑΣΤΡΟΥ - ΤΗΛΕΕΛΕΓΧΟΣ & ΤΗΛΕΧΕΙΡΙΣΜΟΣ ΚΕΝΤΡΙΚΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ ΥΔΡΕΥΣΗΣ (προϋπολογισμού 1.300.000 €)


Αναλυτική Περιγραφή:

Έργο: ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ ΥΔΡΕΥΣΗΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΞΥΛΟΚΑΣΤΡΟΥ (ΤΜΗΜΑ 4) - ΤΗΛΕΕΛΕΓΧΟΣ & ΤΗΛΕΧΕΙΡΙΣΜΟΣ ΚΕΝΤΡΙΚΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ ΥΔΡΕΥΣΗΣ

Προϋπ. : 1.300.000,00 € (με ΦΠΑ 23%)

Πηγή : ΕΣΠΑ 2007-2013 & ΙΔΙΟΙ ΠΟΡΟΙ

ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ

Το παρόν έργο αφορά την αντικατάσταση του παλαιού δικτύου ύδρευσης τμήματος της πόλεως του Ξυλοκάστρου εντός του εγκεκριμένου ρυμοτομικού σχεδίου καθώς και την εγκατάσταση συστήματος τηλεελέγχου-τηλεχειρισμού με ηλεκτρονική παρακολούθηση του εξωτερικού δικτύου του Δήμου μας, των πηγών, των γεωτρήσεων και των δεξαμενών του Ξυλοκάστρου, των Καρυωτίκων, του Καμαρίου και του Μελισσίου.

Το τμήμα στο οποίο θα γίνει αντικατάσταση του δικτύου ύδρευσης εκτείνεται νότια της οδού Νοταρά μέχρι το ύψος της παλαιάς χάραξης της σιδηροδρομικής γραμμής του ΟΣΕ, ανατολικά μέχρι την οδό Σαντοριναίου και δυτικά στα όρια του ποταμού Σύθα. Οι υπάρχουσες οδεύσεις των αγωγών ύδρευσης από αμίαντο, σιδηροσωλήνα και μαντέμι θα αντικατασταθούν από πολυαιθυλένιο. Το συνολικό μήκος των αγωγών που θα αντικατασταθούν είναι 10.650 μ.

Επίσης θα γίνει κατασκευή σταμπωτών δαπέδων των φθαρμένων πεζοδρομίων στα σημεία που θα γίνουν επεμβάσεις.

Πηγή: http://www.xylokastro.gov.gr/index.php

Κύπρος: Βερεγγάρια

21/11/10

Κύπρος: Εκπαιδευτικός χώρος θα γίνει το Βερεγγάρια


Πανεπιστημιακή κοινότητα στον πρώην οικισμό των Βρετανών

Μετά το αίσιο τέλος που πήρε η πολυετής σκληρή διαπραγμάτευση μεταξύ Κυβέρνησης και βρετανικών βάσεων για την απόκτηση του οικισμού Βερεγγάρια στα Πολεμίδια, ο τοπικός Δήμος προσβλέπει στην άμεση αποκατάσταση του χώρου, και την απομάκρυνση του αμιάντου από τις στέγες, καθώς και την απολύμανση των υποστατικών, που για χρόνια στέγαζαν τις οικογένειες των Βρετανών και σήμερα γέμισαν τρωκτικά.
Η συμφωνία προβλέπει την αγορά από την Κυπριακή Δημοκρατία του χώρου έκτασης 250 περίπου σκαλών, έναντι του ποσού των δώδεκα εκατομμυρίων ευρώ, όπως αυτό καθορίστηκε από τους επιδιαιτητές που όρισαν οι δύο πλευρές, αφού οι Βρετανοί ζητούσαν αρχικά ένα ποσό γύρω στα πενήντα εκατομμύρια. Τι θα απογίνει τώρα ο χώρος του Βερεγγάρια; Σύμφωνα με τον δήμαρχο Κάτω Πολεμιδιών Γιώργο Γεωργίου, ο Δήμος έχει ήδη προχωρήσει στην αναθεώρηση του Τοπικού Σχεδίου Πολεμιδιών και έγινε κατορθωτό, και επίσημα από τη Κυπριακή Δημοκρατία, όπως ο χώρος αυτός χαρακτηριστεί ως εκπαιδευτικός. «Έτσι η κυπριακή Δημοκρατία θα πρέπει στους μελλοντικούς της σχεδιασμούς της να προχωρήσει στην ανάλογη αξιοποίηση του χώρου, δημιουργώντας Πανεπιστημιακή Σχολή, ή κάποιο Επιστημονικό Ερευνητικό Κέντρο, ή Φοιτητική Εστία, ένα Θεματικό Πάρκο».
Παράλληλα, ο Δήμος ζήτησε να δημιουργηθεί ένα μικρό άλσος έκτασης δέκα περίπου σκαλών και να του παραχωρηθεί άλλη έκταση, επίσης δέκα σκαλών, για τις ανάγκες που αφορούν την απόκτηση νέου Δημοτικού Μεγάρου, όπου θα στεγαστούν οι υπηρεσίες του Δήμου. Ο Γιώργος Γεωργίου εξέφρασε την ικανοποίηση του Δημοτικού Συμβουλίου, γιατί, όπως είπε, δικαιώνονται οι αγώνες του Δήμου. «Από το 1999 προσπαθήσαμε, αγωνιστήκαμε, ώστε να ευοδωθούν οι προσπάθειές μας. Δημιουργήθηκαν πολλά και διάφορα που δημιουργούσαν εμπόδια, όμως έγινε κατορθωτό με συντονισμένα βήματα, με σωστούς χειρισμούς να φθάσουμε σε αίσιο πέρας».
Τα κρούσματα καρκίνου Τα σοβαρά περιβαλλοντικά και άλλα προβλήματα, που δημιουργούνται από τη συνεχιζόμενη παρουσία μεγάλων ποσοτήτων αμιάντου στην περιοχή του οικισμού Βερεγγάρια στα Πολεμίδια, συζητήθηκε τον περασμένο Φεβρουάριο στην Κοινοβουλευτική Επιτροπή Περιβάλλοντος, με πρόταση του βουλευτή Άγγελου Βότση. Κατά τη διάρκεια της συνεδρίας, εκπρόσωποι του Υπουργείου Υγείας είπαν ότι εάν ο αμίαντος από τον οποίο είναι κατασκευασμένες οι στέγες των υποστατικών δεν είναι σε κατεστραμμένη μορφή, δεν δημιουργούνται προβλήματα για την υγεία των περιοίκων και δεν πρέπει να υπάρχει ανησυχία.
Ωστόσο, η Επιτροπή της Βουλής ζήτησε από το Υπουργείο Εξωτερικών και από τον εκπρόσωπο της Υπάτης Αρμοστείας, όπως το περιβαλλοντικό θέμα που προκύπτει από τον αμίαντο επιλυθεί άμεσα. Εξάλλου, απαντώντας ο Υπουργός Υγείας Χρίστος Πατσαλίδης, σε σχετική ερώτηση του βουλευτή Γιώργου Περδίκη, αναφέρει ότι: «Μετά από ενημέρωση του Υπουργείου από τον δήμαρχο Πολεμιδιών, για περιστατικά καρκίνου στην περιοχή γύρω από τον οικισμό ‘’Βερεγγάρια’’, η Μονάδα Παρακολούθησης Υγείας του Υπουργείου βρίσκεται σε διαδικασία διερεύνησης των ανησυχιών του Δήμου. Ο δήμαρχος ανέλαβε να προσκομίσει περισσότερες πληροφορίες για τα περιστατικά καρκίνου και σε συνδυασμό με τα στοιχεία από το Αρχείο Καρκίνου, το θέμα θα μελετηθεί από επιδημιολογικής πλευράς. Σημειώνεται, δε, ότι η δυνατότητα αξιόπιστης έρευνας σε μικρές περιοχές ενός Δήμου είναι περιορισμένες. Διερεύνηση τέτοιων περιπτώσεων μπορεί να γίνει και περιλαμβάνει την εξέταση του καταλόγου των περιστατικών καρκίνου, που εμφανίστηκαν στην εν λόγω περιοχή, για εντοπισμό τυχόν ασυνήθιστων ή σπάνιων ειδών καρκίνου».
Όπως είπε ο κ. Γεωργίου, πραγματοποιήθηκε συνάντηση Δήμου και Ιατρικών Υπηρεσιών, κατά την οποία ο Δήμος έδωσε ονομαστικά τα περιστατικά που αφορούσαν καρκίνο. Εκείνο που διαπιστώθηκε είναι ότι τα αυξημένα περιστατικά αφορούν τον καρκίνο του μαστού. «Εκ των πραγμάτων καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι δεν έχει σχέση το είδος αυτού του καρκίνου με τον αμίαντο και επιστημονικά δεν διαπιστώνεται ότι υπάρχει κάποιος επηρεασμός, εξ ου και το γεγονός ότι για δεκαετίες οι Βρετανοί κατοικούσαν στα σπίτια από αμίαντο και δεν διαπιστώθηκαν προβλήματα υγείας», κατέληξε ο δήμαρχος. Όσον αφορά την απομάκρυνση του αμιάντου, ήδη έχει εκπονηθεί περιβαλλοντική μελέτη από το αρμόδιο Υπουργείο για το όλο θέμα, ενώ αποτελεί θέμα προτεραιότητας και για το Δήμο. «Η μελέτη προνοεί ότι ο αμίαντος, που θα αφαιρεθεί με κάθε ασφάλεια από τις στέγες των υποστατικών, θα συσκευαστεί με ειδικό τρόπο, όπως ενδείκνυται σε τέτοιες περιπτώσεις και θα σταλεί στο εξωτερικό για ανακύκλωση».

Πρόγραμμα συστηματικής καταπολέμησης των τρωκτικών


ΣΤΗΝ ερώτησή του προς τον Υπουργό Υγείας ο βουλευτής Γιώργος Περδίκης αναφέρει μεταξύ άλλων και τα ακόλουθα: «Από το 1999 οι οικογένειες των Βρετανών στρατιωτών που διέμεναν στον οικισμό αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις οικίες τους για λόγους ασφαλείας. Σήμερα ο χώρος μετατράπηκε σε εστία μόλυνσης και οχληρίας με τις άκρως επικίνδυνες στέγες αμιάντων, τις ποντίκες και τα ερπετά. Ο Χρίστος Πατσαλίδης απάντησε: «Αρμόδιοι ιατρικοί λειτουργοί του Υπουργείου Υγείας επισκέφθηκαν το χώρο του οικισμού με τη συνοδεία λειτουργών του Δήμου Κ. Πολεμιδιών και λειτουργών των βρετανικών βάσεων. Ο χώρος του οικισμού, ο οποίος βρίσκεται υπό τον έλεγχο των βρετανικών βάσεων, γειτονεύει με οικίες και δημόσιο σχολείο που είναι υπό τον έλεγχο της Κυπριακής Δημοκρατίας. Διαπιστώθηκε ότι γενικά στους εξωτερικούς χώρους η περιοχή διατηρείται σε καλή κατάσταση, χωρίς λιμνάζοντα νερά, χόρτα ή οποιεσδήποτε ακαθαρσίες. Σε ό,τι αφορά, όμως, το εσωτερικό των κατοικιών, οι οποίες καλύπτονται από αμίαντο και ως εκ τούτου είναι εκτός προδιαγραφών για χρήση, έχουν παρατηρηθεί απορρίμματα τρωκτικών, γι’ αυτό πιστεύεται ότι κατοικούνται από τρωκτικά. Οι λειτουργοί των βρετανικών βάσεων ανάφεραν ότι έγινε, πριν από δύο χρόνια, προσπάθεια καταπολέμησης των τρωκτικών, χωρίς όμως να συνεχισθεί, κι έτσι το πρόβλημα παραμένει. Υποδείχτηκε στους εκπροσώπους των βάσεων ότι θα πρέπει να καταρτιστεί πρόγραμμα συστηματικής καταπολέμησης των τρωκτικών.

Η Σχολή του ΤΕΠΑΚ


ΕΠΙΔΙΩΞΗ του Δήμου είναι η εγκατάσταση πανεπιστημιακής σχολής στο χώρο του «Βερεγγάρια», κάτι όμως που δεν προβλέπεται από τον κτιριολογικό προγραμματισμό του Τεχνολογικού Πανεπιστημίου Κύπρου (ΤΕΠΑΚ) και που δεν θα μπορούσε να γίνει, καθώς μέχρι πρότινος η τύχη του οικισμού δεν είχε καθοριστεί. Ο Δήμος υποστηρίζει ότι αυτός ο χώρος είναι πολύ σημαντικός και παρέχει όλα τα προτερήματα για μια ιδανική πανεπιστημιούπολη. Το περιβάλλον, η περιοχή όπου βρίσκεται, οι άριστες συγκοινωνίες που υπάρχουν, θα βοηθήσουν στην ομαλή λειτουργία της και θα μπορούσε να φιλοξενήσει κάποια σχολή.


12/11/10

Ρωσία: Εξακολουθεί να παράγει και να εξάγει αμίαντο



While the EU has completely banned all asbestos and the US has banned almost all asbestos products, other countries continue to produce and manufacture large quantities of the substance.
The world's biggest producer is Russia, mining more than one million tonnes of a year and exporting large quantities.
Russian scientists say the EU ban is unnecessary, and a worldwide ban would be a direct attack on Russian industry and jobs.
Rupert Wingfield-Hayes reports from Moscow.



Πηγή: http://www.bbc.co.uk/news/business-10708279
...................................


Amiantosnews: Ευχαριστούμε τον αναγνώστη Ηλία που μας έστειλε το link

Ρωσία: Η πόλη του αμιάντου


A Town Called Asbest


By Shaun Walker


Welcome to a town devoted to churning out a material that most people in the developed world consider a deadly poison.

In the ramshackle office that passed for the local television studio, Andrei had clearly noticed that despite his half-hour lecture on the benefits of asbestos, I was still a skeptic. He launched forward with one final gambit.
"You know, if the Twin Towers had been made using asbestos, 9/11 wouldn't have been such a big tragedy," he said. Catching my look of surprise, he continued, with a note of pride in his voice, "A building made from asbestos would never just crumple like that."
I'd ended up in Asbest, a town of 76,000 in Russia's Ural industrial belt and the hub of international asbestos production, as I'd been asked to file a report for my newspaper on a monogorod.


Monogorods are Russian towns that survive purely on the basis of one major factory. Everywhere in the world, there are towns and cities that grew up around particular industries, but the Soviet Union's planned economy made the situation more extreme, and there are more than 500 such places in Russia today. There's Magnitogorsk, a city of nearly 500,000 entirely based on steel; Togliatti, where the whole city lives off the Lada car plant; and Sukhinichi, near the Russia-Ukraine border, home to a stuffed-toy factory, which means that passengers on the Moscow-Kiev train are woken at 3 a.m. by hundreds of women hawking giant pink elephants and green giraffes—it's all they have to sell.
Many monogorod industries are stuttering in the financial crisis, especially those that produce materials that fed the pre-crisis construction boom. When the factory goes under, the whole town is effectively destroyed, and the resultant mass of unemployed people with nothing else to do means that monogorods could well become the focal points for anti-government protests. But I didn't just want an ordinary monogorod, I wanted a quirky one, and when I scanned Google Maps, I quickly found what I was looking for.
Asbest. An entire town working at a factory devoted to churning out a material that most people in the developed world consider to be a deadly poison. They'd even named the place for the product: asbestos. It was perfect.
Here, things have been hard for years, what with the European Union and the United States banning the use of asbestos in most new products around two decades ago. But the internal and Chinese markets kept the town going until the financial crisis hit. Now the factory is working only a two-day week, and thousands of people are out of work. I chatted with workers who were out drinking beer instead of doing their normal shifts; many of them didn't know if they could survive the enforced pay cuts to their already meager salaries.
My first official port of call was to Andrei Kholzyakov, the leader of the town's main trade union. A bear of a man with a comedy moustache and thick spectacles, he gave me a warm welcome and a cup of tea. I felt guilty for wondering if it might be laced with asbestos fibers and drank it down.
There are 19 different factories and workshops that make up UralAsbest, the company that defines the town, he told me, and more than 70 percent of the families living in the town have at least one member who works there. He handed me an English-language brochure called "Asbestos Saves Lives."
Kholzyakov sat back in his chair and let out a long sigh. "The thing is, amphibole asbestos, which was used in Europe, really was dangerous. But we mine chrysotile asbestos here, which is perfectly safe. It's only because companies in the West have made expensive substitutes that there is a campaign to ban us."
"All we want is for people to listen to us, but people don't even want to talk. I went to a trade union conference in Vienna and nobody would even shake my hand—they looked at me as though I was some kind of gangster."
Later, I met the mayor, Valery Belosheikin. His office featured a large green flag bearing the town crest of Asbest—white asbestos fibers passing through a red fire and emerging unscathed. He eyed me with suspicion and seemed to hold me personally responsible for the "Western conspiracy" against asbestos.
"There are two kinds of asbestos, chrysotile and amphibole. …" he began. His press secretary nudged me in the ribs and asked why I wasn't writing it down.


"I've already been told about this," I said.
"The thing is," continued Belosheikin, "your Western companies are busy making expensive synthetic substitutes; that's why they engage in propaganda against us. You tell me—what's more dangerous—something natural or something synthetic? It's obvious!" He sat back, looking pleased with himself, and I drew the interview to a close.
"Even without the West, we'll survive," he said in conclusion. "There's a huge market for asbestos, and when the crisis passes, we'll be on our feet again."


Toward the end of the day, I called in on Asbest TV, the local station broadcasting to the town's residents for a few hours each evening. Here, I thought, I might get a more balanced view of the area's prospects. I shook hands with Andrei, the chief correspondent, and he shot me a wary look.
"The first thing to tell you is that there are two kinds of asbestos, chrysotile and amphibole. …" he begun. I started to tune out; I was getting tired of the chrysotile/amphibole diatribe, and I wanted to go home.
After an hourlong lecture on the many reasons why asbestos was so great, we went on a walk around the town center—the grim-looking factory towers were always in view, but the center of the city, built by German POWs after World War II, was surprisingly pleasant. Andrei kept jabbing me in the side and pointing at various passers-by. "See, they don't look ill, do they?" I later went to the local doctor's surgery, where they refused to talk to me, brushing me off with, "We don't have any problems here."
Before I left, Andrei made me promise that I would "tell the world the truth about asbestos."
That evening, I had dinner with the editor of a local paper in Ekaterinburg, the nearest big city to Asbest, and I asked him what he thought of asbestos—was there really an anti-Russian conspiracy? After all, two-thirds of the world still uses asbestos—it's only the United States and most of Europe that have banned it.
"Asbestos? My God, it's completely poisonous—no wonder the town is dying. Who on earth would want to buy asbestos these days? It gives you cancer!"


"But they say that their cancer levels are no lower than …" I began.
"No lower than where?" he interrupted. "No lower than in an oncology ward, maybe!"
I giggled, guiltily. If Asbest is ever to rise from the ashes, it'll need a big PR effort, starting closer to home than it might like to think.

Πηγή: http://www.slate.com/id/2217220

...................................


Amiantosnews: Ευχαριστούμε τον αναγνώστη Ηλία που μας έστειλε το link