Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα καρκίνος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα καρκίνος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
20/11/14
4/11/14
29/10/14
ΣτΕ: €200.000 αποζημίωση σε συγγενείς δημοτικού υπαλλήλου με αμιάντωση
Ο δημοτικός υπάλληλος συμμετείχε μαζί με συναδέλφους του στην κατασκευή του ξυλουργείου και σιδηρουργείου του δήμου Δραπετσώνας-Κερατσινίου. Η κατασκευή της σκεπής του ξυλουργείου έγινε από πλάκες αμιάντου (ελενίτ) το όποιο το έκοβαν και τοποθετούσαν, χωρίς τη λήψη κανενός προστατευτικού μέτρου.
Με σημερινή του απόφαση το ΣτΕ υποχρεώνει τον δήμο Κερατσινίου-
Δραπετσώνας να καταβάλει το ποσό των 200.000 ευρώ ως χρηματική
ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης, σε συγγενείς δημοτικού υπαλλήλου που
προσβλήθηκε από αμιάντωση το διάστημα κατά το οποίο εργαζόταν σε χώρο
που είχε σκεπή από αμίαντο (ελενίτ) και δεν είχε ληφθεί κανένα μέτρο
ασφαλείας από την πλευρά του δήμου.
Ειδικότερα, ο δημοτικός υπάλληλος προσλήφθηκε το 1979 ως εργάτης του συνεργείου καθαριότητας και το 1984 μεταπήδησε στη θέση τεχνίτη ξυλουργού. Όμως κρίθηκε ανίκανος προς εργασία σε ποσοστό 67% λόγω στεφανιαίος νόσου, πνευμονικής ίνωσης (αμιάντωσης) και σακχαρώδους διαβήτη. Το 2002 απολύθηκε από τον δήμο λόγω της νόσου, κατόπιν σύμφωνης γνωμοδότησης του υπερεσιακού συμβουλίου.
Ο εν λόγω εργαζόμενος συμμετείχε μαζί με συναδέλφους του στην κατασκευή του ξυλουργείου και σιδηρουργείου του δήμου. Η κατασκευή της σκεπής του ξυλουργείου έγινε από πλάκες αμιάντου (ελενίτ) το όποιο το έκοβαν και τοποθετούσαν, χωρίς τη λήψη κανενός προστατευτικού μέτρου (στολές, μάσκες, κλπ). Ο εργαζόμενος μετά την ολοκλήρωση της κατασκευής του ξυλουργείου το 1981 εργαζόταν μέσα σε αυτό, χωρίς ο δήμος να ενημερώσει για την προστασία των εργαζομένων από το ελενίτ. Η αντικατάσταση της σκεπής από αμίαντο είχε ζητηθεί από το 1990, αλλά ο δήμος δεν ανταποκρίθηκε.
Σύμφωνα πάντα με τη δικαστική απόφαση, το 2000, παρά το γεγονός ότι για τον επίμαχο εργαζόμενο υπήρχε η διάγνωση της αμιάντωσης, αλλά και η γνωμοδότηση του γιατρού εργασίας για αλλαγή θέσης εργασίας, αυτό δεν έγινε. Αντίθετα εργάστηκε πλέον των 20 ετών κάτω από συνθήκες επιβλαβείς για την υγεία του.
Όταν, το 2000, ο εργαζόμενος προσβλήθηκε από φυματίωση, όλοι οι συνάδελφοί του υποβλήθηκαν σε τεστ μαντού και ακτινολογική εξέταση. Οι εξετάσεις για τον άτυχο εργαζόμενο έδειξαν ότι είχε πρόβλημα με τους πνεύμονες και εισήχθη στο νοσοκομείο, όπου εκεί διαπιστώθηκε η αμιάντωση. Την ίδια περίοδο ένας ακόμη εργαζόμενος στο δήμο απεβίωσε από έντονα αναπνευστικά προβλήματα, χωρίς ποτέ να γίνουν γνωστά τα αίτια του θανάτου του.
Κατόπιν αυτών, ο άτυχος εργαζόμενος άσκησε αγωγή στα δικαστήρια διεκδικώντας αποζημίωση λόγω ηθικής βλάβης που υπέστη από τον εν λόγω δήμο.
Τελικά το ΣτΕ ερμηνεύοντας την ευρωπαϊκή και ελληνική νομοθεσία, σύμφωνα με την οποία απαγορεύεται η εμπορία και χρήση αμιάντου σε κάθε μορφή του, δικαίωσε τον εν λόγω εργάτη και επιδίκασε το ποσό των 200.000 στους συγγενείς του, καθώς απεβίωσε ενώ η υπόθεσή του εκκρεμούσε ενώπιον των δικαστηρίων.
Ειδικότερα, ο δημοτικός υπάλληλος προσλήφθηκε το 1979 ως εργάτης του συνεργείου καθαριότητας και το 1984 μεταπήδησε στη θέση τεχνίτη ξυλουργού. Όμως κρίθηκε ανίκανος προς εργασία σε ποσοστό 67% λόγω στεφανιαίος νόσου, πνευμονικής ίνωσης (αμιάντωσης) και σακχαρώδους διαβήτη. Το 2002 απολύθηκε από τον δήμο λόγω της νόσου, κατόπιν σύμφωνης γνωμοδότησης του υπερεσιακού συμβουλίου.
Ο εν λόγω εργαζόμενος συμμετείχε μαζί με συναδέλφους του στην κατασκευή του ξυλουργείου και σιδηρουργείου του δήμου. Η κατασκευή της σκεπής του ξυλουργείου έγινε από πλάκες αμιάντου (ελενίτ) το όποιο το έκοβαν και τοποθετούσαν, χωρίς τη λήψη κανενός προστατευτικού μέτρου (στολές, μάσκες, κλπ). Ο εργαζόμενος μετά την ολοκλήρωση της κατασκευής του ξυλουργείου το 1981 εργαζόταν μέσα σε αυτό, χωρίς ο δήμος να ενημερώσει για την προστασία των εργαζομένων από το ελενίτ. Η αντικατάσταση της σκεπής από αμίαντο είχε ζητηθεί από το 1990, αλλά ο δήμος δεν ανταποκρίθηκε.
Σύμφωνα πάντα με τη δικαστική απόφαση, το 2000, παρά το γεγονός ότι για τον επίμαχο εργαζόμενο υπήρχε η διάγνωση της αμιάντωσης, αλλά και η γνωμοδότηση του γιατρού εργασίας για αλλαγή θέσης εργασίας, αυτό δεν έγινε. Αντίθετα εργάστηκε πλέον των 20 ετών κάτω από συνθήκες επιβλαβείς για την υγεία του.
Όταν, το 2000, ο εργαζόμενος προσβλήθηκε από φυματίωση, όλοι οι συνάδελφοί του υποβλήθηκαν σε τεστ μαντού και ακτινολογική εξέταση. Οι εξετάσεις για τον άτυχο εργαζόμενο έδειξαν ότι είχε πρόβλημα με τους πνεύμονες και εισήχθη στο νοσοκομείο, όπου εκεί διαπιστώθηκε η αμιάντωση. Την ίδια περίοδο ένας ακόμη εργαζόμενος στο δήμο απεβίωσε από έντονα αναπνευστικά προβλήματα, χωρίς ποτέ να γίνουν γνωστά τα αίτια του θανάτου του.
Κατόπιν αυτών, ο άτυχος εργαζόμενος άσκησε αγωγή στα δικαστήρια διεκδικώντας αποζημίωση λόγω ηθικής βλάβης που υπέστη από τον εν λόγω δήμο.
Τελικά το ΣτΕ ερμηνεύοντας την ευρωπαϊκή και ελληνική νομοθεσία, σύμφωνα με την οποία απαγορεύεται η εμπορία και χρήση αμιάντου σε κάθε μορφή του, δικαίωσε τον εν λόγω εργάτη και επιδίκασε το ποσό των 200.000 στους συγγενείς του, καθώς απεβίωσε ενώ η υπόθεσή του εκκρεμούσε ενώπιον των δικαστηρίων.
ΠΗΓΗ: http://www.skai.gr
23/10/14
Θεραπεία για σπάνια μορφή καρκίνου
της Μαρίας Λίτου
mlitou@ekdotiki.gr
Ελπιδοφόρα για ασθενείς με μεσοθηλίωμα υπεζωκότα, μια σπάνια αλλά φονική μορφή καρκίνου που σχετίζεται με την έκθεση σε αμίαντο, είναι η καινοτόμα θεραπεία που εφαρμόζει η ομάδα της Θωρακοχειρουργικής Ογκολογικής Κλινικής του Θεαγένειου.
Η ασθένεια αφορά σε κακοήθη όγκο στη λεπτή μεμβράνη που περιβάλλει τους πνεύμονες, τον υπεζωκότα. Εκπαιδευμένη σε ΗΠΑ και Ιταλία, η ομάδα με επικεφαλής τον υπεύθυνο της κλινικής χειρουργό θώρακος Νικόλαο Μπαρμπετάκη, είναι η μοναδική πανελλαδικά που αντιμετωπίζει περιστατικά από όλη την Ελλάδα και τα Βαλκάνια με τη μέθοδο που συνδυάζει την θωρακοχειρουργική με τη διεγχειρητική υπερθερμική χημειοθεραπεία.
Για την εφαρμογή της θεραπείας συνεργάζονται θωρακοχειρουργοί, παθολόγοι- ογκολόγοι και ακτινοθεραπευτές. Ανάλογα με το περιστατικό, η θεραπευτική αντιμετώπιση προβλέπει την παροχέτευση πλευριτικού υγρού με πλευροδεσία μέχρι και την αφαίρεση του προσβεβλημένου υπεζωκότα (αποφλοίωση) με ή χωρίς τον πνεύμονα αλλά και γειτονικών ανατομικών στοιχείων.
Τα στοιχεία του Θεαγένειου δείχνουν αύξηση των κρουσμάτων κατά 5% ανά έτος. Μερικά ύποπτα συμπτώματα των ασθενών είναι η δυσκολία στην αναπνοή, ο επίμονος βήχας, ο πόνος στο θώρακα και τα «δέκατα».
Πηγή: agelioforos.gr
27/6/12
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ: Τοξική βόμβα αμιάντου
Υπάρχουν λύσεις για τον Αμίαντο
της Νίκης Σαατσάκη
Πρόεδρο ΜΚΟ
"Πολιτιστική Γέφυρα"
Εδώ
και μήνες στον εθνικό δρόμο λίγα μέτρα από το χωριό Γέφυρα με κατεύθυνση την Έδεσσα βλέπουμε αναρτημένο πανώ και
εργαζόμενους της TRASTIC AE να διαμαρτύρονται για το κλείσιμο του εργοστασίου
τους.
Έχουν
να πληρωθούν μήνες! Συμπαραστεκόμαστε πλήρως στην διαμαρτυρία τους και κατανοούμε το σημαντικό πρόβλημα που έχει
προκύψει σε αυτή την περίοδο κρίσης που διανύει η χώρα μας.
Τώρα
που ο χώρος δεν θα χρησιμοποιείται και πιθανόν θα έχει εγκαταλειφθεί έχουμε
κάθε λόγο να ανακινήσουμε ένα σημαντικό θέμα με το οποίο έχουμε ασχοληθεί στο
παρελθόν χωρίς δυστυχώς κάποιο αποτέλεσμα.
Σύμφωνα
με την οδηγία 1999/77/EC της Ευρωπαϊκής
Ένωσης, η παραγωγή, η εμπορία και η χρήση όλων των τύπου αμιάντου σταμάτησε
οριστικά από την 1-1-2005 στην Ελλάδα αλλά και σε ολόκληρη την Ευρώπη, μετά από
επιστημονικές έρευνες και κλινικές μελέτες που αποδεικνύουν τον αμίαντο ως
επικίνδυνο για την υγεία υλικό.
α) Ο αμίαντος όταν φθαρεί ή διασπαστεί,
απελευθερώνει ίνες οι οποίες με την αναπνοή εισέρχονται στις κυψελίδες των
πνευμόνων χωρίς να μπορεί ο οργανισμός να τις μεταβολίσει ή να τις αποβάλει.
Έτσι οι εισπνεόμενες ίνες αμιάντου μπορούν να προκαλέσουν αμιάντωση (φλεγμονή
του πνεύμονα), καρκίνο του πνεύμονα, βρογχικό καρκίνο κλπ.
β) Ελάχιστο όριο ασφαλείας έκθεσης στον αμίαντο
δεν υπάρχει. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, το όριο είναι το μηδέν,
δηλαδή η μη χρήση.
γ) Όσον αφορά στην επικινδυνότητα, εξαρτάται
άμεσα από το βαθμό έκθεσης στο υλικό, τη χρονική διάρκεια και την ποσότητα
συγκέντρωσης των εισπνεόμενων ινών.
δ)
Τα συμπτώματα από την έκθεση στον αμίαντο εμφανίζονται συνήθως 15, 20 ακόμη και
40 χρόνια αργότερα.
Θα μπορούσαμε να παραθέσουμε πολλά ακόμη
στοιχεία που λίγο πολύ έχουν γραφεί σε
έγκυρα περιοδικά και αφορούν επιστημονικές μελέτες, είναι όμως πιστεύω
ξεκάθαρο σε όλους μας, ύστερα από τόσα χρόνια απαγόρευσης της χρήσης του
αμίαντου και της σχετικής ενημέρωσης από τα ΜΜΕ, ότι είναι ένα επικίνδυνο
υλικό.
Οι
εξαιρετικές αντοχές του στις υψηλές θερμοκρασίες καθώς και οι μεγάλες ποσότητες
μεταλλεύματος στην Ελλάδα, έκανε το υλικό αυτό να κυριαρχήσει στην οικιστική κατασκευή και σε κάθε
αντικείμενο που μπορεί να έλθει σε επαφή με φωτιά. Έτσι είχαν παραχθεί μέχρι
και στολές για πυροσβέστες, ενισχυμένες με ίνες αμιάντου.
Το θέμα είναι τεράστιο γιατί υπάρχει μεγάλο
κέρδος για την βιομηχανία και πολύ συχνά όταν συμβαίνει κάτι τέτοιο η υγεία των
εργαζομένων μπαίνει σε δεύτερη μοίρα.
Επισήμως λοιπόν από το 2004 και έπειτα, οι
βιομηχανίες που χρησιμοποιούσαν αμίαντο στις κατασκευές τους άλλαξαν παραγωγή
χρησιμοποιώντας πιο ακίνδυνα υλικά.
Το ίδιο έγινε με την εταιρία ΕΛΛΕΝΙΤ της
οποίας το εργοστάσιο βρίσκεται μόλις 100
μέτρα από τα τελευταία σπίτια της Γέφυρας. Αγοράστηκε από την TRASTIC AE και άλλαξε
παραγωγική διαδικασία.
- Τι γίνεται όμως με τις τεράστιες ποσότητες επεξεργασμένου αμιάντου που επί πολλά χρόνια βρίσκονται συσσωρευμένες και εκτεθειμένες στο προαύλιο του εργοστασίου;
- Ποια ήταν η ευθύνη και ποιες οι υποχρεώσεις της TRASTIC AE;
- Τι γίνεται τώρα που το εργοστάσιο έκλεισε;
Το
2004 έγινε προσωπική καταγγελία 2 μελών της οργάνωσής μας σχετικά με το συγκεκριμένο θέμα στην
Διεύθυνση Περιβάλλοντος της Νομαρχίας. Ένα χρόνο αργότερα (3/4/05) λάβαμε την
εξής απάντηση (απόσπασμα της οποίας κοινοποιήσαμε στην εφημερίδα «Λόγος Έντυπος»
( εκδότης «Πολιτιστική Γέφυρα»):
Η TRASTIC A.E. έχει προβεί από 1-1-04 σε αλλαγή της παραγωγικής διαδικασίας και δεν θα χρησιμοποιεί πλέον καθόλου αμίαντο για την παραγωγή προϊόντων της. Τα στερεά απόβλητα που έχει αποθηκεύσει στον αύλιο χώρο της και είναι από την προηγούμενη παραγωγική διαδικασία, εκτιμά ότι ανέρχονται σε 1000 κ.μ.
θα τα διαχειριστεί άμεσα ως επικίνδυνα υλικά όπως προβλέπεται από την σχετική νομοθεσία.Ο Δήμος Αγίου Αθανασίου και η κοινότητα Γέφυρας καθώς το συγκεκριμένο γήπεδο βρίσκεται στα διοικητικά όρια της περιοχής τους και σύμφωνα με τον Ν.1650/86 άρθρο 12,παρ. 2&5, είναι αρμόδιοι για τον έλεγχο και την αποδοχή η μη την διαχείρισης στερεών αποβλήτων, πέραν των αστικών, αλλά και την ΚΥΑ Η.Π. 50910/2727/2003, άρθρο 10 που ‘απαγορεύει την ανεξέλεγκτη απόρριψη στερεών αποβλήτων εντός η εκτός αστικών περιοχών και σε οποιοδήποτε φυσικό αποδέκτη’,
οφείλουν να ενεργήσουν άμεσα μέχρι το τέλος του 2005 για την αποκατάσταση του χώρου.
Το 2005 η οικολογική ομάδα της «Πολιτιστικής
Γέφυρας» προχώρησε σε κάποιες ενέργειες ενημέρωσης του κόσμου και πίεσης προς
την εταιρία αλλά και την τότε Δημοτική αρχή.
Έγινε μια ημερίδα (12/6/12) με προσκεκλημένο
ομιλητή τον καθηγητή τοξικολογίας ΑΠΘ κ. Κοβάτση και γράφτηκαν άρθρα σε
εφημερίδες.
Επίσης στείλαμε επιστολές στην ίδια την
εταιρία και στο συνδικαλιστικό όργανο των εργαζομένων με κοινοποίηση στη τότε
Δημοτική και Κοινοτική αρχή.
Καμία
απάντηση!
Οι εργαζόμενοι στην επιχείρηση σιώπησαν γιατί
φοβήθηκαν μην απολυθούν, η διοίκηση δείχνοντας αλαζονεία αδιαφόρησε. Η τότε
τοπική αυτοδιοίκηση για άλλη μια φορά δεν ανέλαβε καμιά ευθύνη.
Αντίθετα άρχισε ένας πόλεμος ύβρεων με
κτυπήματα κάτω από την μέση. Κάποιοι παράγοντες της διαπλοκής μοίραζαν
φυλλάδια, με κατηγορίες φτηνές και χωρίς αποδείξεις και επιχειρήματα. Έβαζαν
αφίσες δήθεν δικές μας, που μιλούσαν
εναντίων των εργοστασίων, κάνοντας προβοκάτσια.
Καταλαβαίνουμε
απόλυτα την ανάγκη για εργασία, δεν μπορούμε όμως να καταλάβουμε γιατί στην
Ελλάδα όλοι αυτοί που έχουν τα κεφάλαια και φτιάχνουν εργοστάσια δεν μπορούν
παράλληλα να τηρούν τους νόμους και να σέβονται το περιβάλλον. Δεν μπορούμε να
καταλάβουμε επίσης αυτούς που δήθεν ενδιαφέρονται για την δουλειά του
συνανθρώπου τους αλλά δεν ενδιαφέρονται ταυτόχρονα για την υγεία του και για
ένα υγιές περιβάλλον στο οποίο πρέπει να
ζει και να εργάζεται. Όλους αυτούς της διαπλοκής που παίρνουν μαύρα λεφτά για
να βγαίνουν με θράσος να κατηγορούν και να εκβιάζουν , υπερασπίζοντας φυσικά τα
συμφέροντα του οποιουδήποτε εργοδότη. Ο οποίος πολύ εύκολα τελικά αφήνει
απλήρωτους τους εργάτες του και φεύγει κάνοντας αλλού το εργοστάσιό του.
Κάποια στιγμή το 2006 επιχειρήθηκε από άτομο
με υπεύθυνη θέση και συνδικαλιστή του
εργοστασίου να κάνει ανοιχτή καταγγελία για παράληψη απαραίτητων μέτρων και
«πιθανές άλλες παρανομίες» σε μεγάλο συνέδριο της Γ.Σ.Ε στην Αθήνα.
Αναγκάστηκε μετά από έντονες
πιέσεις να σιωπήσει…
Πέρασαν από τότε 7 ολόκληρα χρόνια. Το
εργοστάσιο έκλεισε και άφησε απλήρωτους τους εργάτες.
Άφησε
όμως και τεράστιες ποσότητες αποβλήτων αμίαντου εκτεθειμένες στα στοιχεία της
φύσης χωρίς καμία μέριμνα για την υγειονομική ταφή τους.
- Το υλικό κόστος μπορεί να είναι μεγάλο αλλά πολύ μεγαλύτερο είναι το κόστος της ανθρώπινης ζωής.
- Έχει καταμετρηθεί με πόσες ανθρώπινες ζωές έχει πληρωθεί αυτό το κόστος από την Γέφυρα και την γύρω περιοχή;
- Ποιος επιτέλους είναι ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ για να λυθεί αυτό το τόσο σοβαρό περιβαλλοντικό ζήτημα;
- Πότε θα τηρηθούν οι νόμοι σε αυτονόητα θέματα; Πότε θα λειτουργήσει αυτό το κράτος;
Λύσεις
υπάρχουν πάντα, αρκεί να υπάρχει πολιτική και κοινωνική βούληση.
Νίκη
Σαατσάκη
16/5/12
ΙΣΤΙΑΙΑ: απελευθέρωσαν και σκόρπισαν τον θανατηφόρο καρκινογόνο αμίαντο! (τελευταία ενημέρωση 24/5/2012)
Η κατεδάφιση είχε ξεκινήσει εδώ και μέρες πριν την κατά πολύ καθυστερημένη επέμβαση δήμου και αστυνομίας, αν και είχαμε προειδοποίηση δήμο, αντιδημάρχους, αντιπολίτευση δήμου. Πρόσφατα ο νέος ιδιοκτήτης είχε τοποθετήσει ενοικιαστήριο στην μονάδα, καλέσαμε τον αναγραφόμενο αριθμό και προφασιζόμενοι τους ενδιαφερόμενους ενοικιαστές αποσπάσαμε την πληροφορία της κατεδάφισης όπου την ίδια μέρα μεταφέραμε στους αρμόδιους.
Έχει κατεδαφιστεί σχεδόν όλη η μονάδα, ενώ το 1/2 των θανατηφόρων μπάζων θρυμματισμένου ΕΛΛΕΝΙΤ έχουν καταλήξει σε άγνωστη κατεύθυνση. Τα αεράκια των ημερών διευκόλυναν την επέκταση των καρκινογόνων ινών αμιάντου σε μεγάλη απόσταση, ενώ οι βροχές των μπουρινιών στο να καταλήξει αμίαντος στο υπέδαφος και στον υδροφόρο ορίζοντα. Σε απόσταση αναπνοής από τα "μανιτάρια" υπάρχουν καλλιεργήσιμες εκτάσεις, γεωτρήσεις νερού και σε μικρή ακτίνα κατοικίες.
ακολουθεί η συνέχεια και φωτορεπορτάζ και video 1 2(24/05/2012)
Για να απομακρυνθούν τα ΕΛΕΝΙΤ με την νόμιμη διαδικασία, δηλαδή ειδικό συνεργείο - μεταφορά και θάψιμο στη Γερμανία, το κόστος είναι περίπου 35 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο, ενώ η μεταφορά του στους ειδικούς χώρους ταφής είναι 1,5 ευρώ ανά κιλό. Στην Ελλάδα υπάρχουν εξειδικευμένες εταιρείες που ασχολούνται με τον εντοπισμό και την αφαίρεση του αμιάντου και είναι καταχωρημένες στο μητρώο του ΥΠΕΧΩΔΕ ως εταιρείες διαχείρισης επικινδύνων αποβλήτων και αμιάντου διαθέτουν δε σχετική άδεια από το ΥΠΕΧΩΔΕ, τόσο για την συλλογή όσο και για την εξαγωγή του. Κατά τις εργασίες θα πρέπει να τηρούνται τα ακόλουθα: Οι εργάτες πρέπει να φορούν ειδικές μάσκες αναπνοής με φίλτρα, γάντια και ειδικές στολές. Πρέπει να χρησιμοποιούν ειδικές ηλεκτρικές σκούπες HEPA για την απορρόφηση των ινών. Ο χώρος εργασίας πρέπει να καλύπτεται με πολυπροπυλένιο. Το συνεργείο πρέπει να έχει μαζί του συσκευές μέτρησης ινών αμιάντου. Ο αμίαντος μετά την αποξήλωση πρέπει να τοποθετείται σε ειδικές συσκευασίες και να οδηγείται σε αδειοδοτημένους χώρους υγειονομικής ταφής στο εξωτερικό. Απαγορεύεται η ταφή του σε ΧΥΤΑ.
Τα ερωτήματα που προκύπτουν και ζητούν άμεσα απαντήσεις είναι πολλά:
Γιατί δεν σήμανε συναγερμός στον δήμο και τις αρμόδιες υπηρεσίες του για μια τόσο σοβαρή απειλή για την δημόσια υγεία;
Τι έκανε η δημαρχεία του 2011 όταν με το πρόβλημα ασχολήθηκε σε σχετικό άρθρο με τίτλο "Μανιτάρια - Κίνδυνος από το καρκινογόνο ελενίτ (αμίαντος)" η εφημερίδα ΒΟΡΕΙΑ ΕΥΒΟΙΑ; (τεύχος 139, 11/5/2011).
Ο εκδότης της εφημερίδας ήταν και δημοτικός σύμβουλος τότε, πέρασε το θέμα στο δημοτικό συμβούλιο; Αυτό έκανε κάτι;
Μετά το ρεπορτάζ του ΙΣΤΙΑΙΑ ΝΙΟΥΖ της 28/4/2012, και αφού το προωθήσαμε στις προσωπικές σελίδες facebook των αιρετών του δήμου μας, ανέλαβε δράση κανείς;
Όταν το μεταφέραμε, δυστυχώς προφορικά και εδώ είναι το λάθος μας, στους του δήμου τι έγινε;
Ξεχνάμε ότι η ηγεσία του δήμου αποτελείτε από γιατρούς και φαρμακοποιούς, άρα γνώστες των συνεπειών του αμιάντου;
Γιατί ο δήμος ψάχνει για φτηνές λύσεις, όπως να στείλει με φορτηγά σε γειτονική χώρα τα μπάζα αμιάντου;
Γιατί ο δήμος δεν έκανε άμεσα ασφαλιστικά μέτρα κατά του ιδιοκτήτη ώστε να μην μπορέσει να προβεί σε κατεδαφίσεις;
Γιατί δεν ήρθε καν σε τηλεφωνική επικοινωνία μαζί του;
Η αντιπολίτευση - αντιπολιτεύσεις του δήμου το βλέπουν σαν αυτοπροβολή με στόχο τον δήμο ή σαν μείζον πρόβλημα δημόσιας υγείας;
Ασφαλίστηκε κατάλληλα τώρα ο χώρος ή έχει πρόσβαση ο καθένας;
Τους γύρο καλλιεργητές και αγρότες, τα κοντινά σπίτια με παιδιά, ποιος θα τους προειδοποίησε όλους αυτούς για τους κινδύνους του αμιάντου;
Όσους εργάστηκαν στην κατεδάφιση ποιος θα τους πει τι έχουν ανασάνει; Δεν θα πρέπει να υποβληθούν σε κατάλληλες ιατρικές εξετάσεις; Πόση ποσότητα ινών αμιάντου κατέληξε στους πνεύμονες τους; (σίγουρα αυτοί είναι οι μόνοι που δεν φταίνε, αν είχαν γνώση των επιπτώσεων δεν θα το έκαναν, το μεροκάματο κυνηγούν...).
Τελικά κατά πόσο μπορούμε να χειριστούμε με ασφάλεια τέτοιες καταστάσεις που αφορούν άμεσα την δημόσια υγεία;
Η κατεδάφιση δυστυχώς έγινε, το κακό δεν αποφεύχθηκε αν και θα μπορούσε εύκολα αν οι αρμόδιοι κινούνταν άμεσα. Τώρα μιλούμε κατόπιν εορτής αναμένοντας τις συνέπειες...
Ποιοι πραγματικά πρέπει να κάτσουν στο σκαμνί; Ποιοι πρέπει να παραιτηθούν από τα αξιώματα τους; Ποιο απέδειξαν την ανεπάρκεια τους;
ΠΗΓΗ: istiaianews.blogspot.com
Ετικέτες
αμίαντος,
αμιαντοτσιμέντο,
ελλενιτ,
ινες,
Ιστιαία,
Ιστιαία Νιουζ,
καρκίνος,
μέτρα προστασίας,
υγεία
9/5/12
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ: Τοξική βόμβα αμιάντου;
ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΤΟΞΙΚΗ ΒΟΜΒΑ
ΑΜΙΑΝΤΟΥ ΣΤΟ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟ ΤΗΣ ΠΡΩΗΝ ΕΛΛΕΝΙΤ ΣΤΗ ΓΕΦΥΡΑ
Ευσταθιάδης
Λουκάς
Τοπικός
Σύμβουλος Δ.Κ. Γέφυρας
ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΤΟΞΙΚΗ ΒΟΜΒΑ ΑΜΙΑΝΤΟΥ ΣΤΟ
ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟ ΤΗΣ ΠΡΩΗΝ ΕΛΛΕΝΙΤ ΣΤΗ ΓΕΦΥΡΑ
Στη
συνεδρίαση του Τοπικού Συμβουλίου της Δ.Κ. Γέφυρας τη Δευτέρα 7/5/2012 έβαλα το
θέμα της «τοξικής βόμβας» των τεραστίων ποσοτήτων του άθαφτου αμιάντου στο
εργοστάσιο της πρώην ΕΛΛΕΝΙΤ στη Γέφυρα. Το πρόβλημα, όπως θα διαπιστώσει
όποιος-α δει το βιντεάκι και τις φωτογραφίες, είναι ασύλληπτων διαστάσεων.
Είναι να απορεί κανείς πως τόσα χρόνια οι εκάστοτε πολιτικές και Δημοτικές
ηγεσίες αυτού του τόπου ανέχθηκαν εν γνώσει τους αυτή την εγκληματική πράξη.
Σημειώνω πως στη Γέφυρα είναι συνεχόμενα τα κρούσματα καρκίνου του υπεζωκότος
υμένα των πνευμόνων από ίνα αμιάντου (η οποία είναι μία χαρακτηριστική μορφή
εκδήλωσης καρκίνου από αμίαντο).
Μάλιστα
στη συνεδρίαση είχα προσκαλέσει και τον καθηγητή του Α.Π.Θ. κύριο Κοβάτση
Αναστάσιο, ο οποίος μεταξύ άλλων τόνισε πως καθημερινά και σε διάμετρο κύκλου
τουλάχιστον 10 χιλιομέτρων από την αυλή του εργοστασίου που είναι στοιβαγμένη η
ποσότητα αυτή, διασκορπίζονται με τον αέρα ίνες αμιάντου. Και επίσης ότι εκτός
από την διασπορά με τον αέρα, ο αμίαντος
περνά και στα υπόγεια νερά.
Τελικά
το Τοπικό Συμβούλιο αποφάσισε ομόφωνα α) να καλέσει τον επιχειρηματία σε συνάντηση,
παρουσία και του Δημάρχου για να του δώσει μια ευκαιρία να λύσει ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ το πρόβλημα, β) να
ενημερώσει την Διεύθυνση Υγείας της Περιφέρειας, και γ) αν ο επιχειρηματίας δεν
ανταποκριθεί, να προχωρήσει στη νομική αντιμετώπιση του θέματος και σε
καταγγελίες παραπέμποντας το θέμα και στο
Δημοτικό Συμβούλιο.
Πιστεύω
πως έγινε η αρχή για να βρεθεί η λύση σε αυτό το τεράστιο πρόβλημα, αρκεί να
υπάρξει τώρα και η πολιτική βούληση. Σε αντίθετη περίπτωση θα κινηθούμε από
άλλους δρόμους και θα καταγγείλουμε τυχόν ολιγωρίες.
Ακολουθούν
φωτογραφίες
Ετικέτες
αμιαντιτ,
αμίαντος,
αμιαντοτσιμέντο,
Ελλενίτ,
εργοστάσιο,
Θεσσαλονίκη,
καρκίνος,
υγεία
20/3/12
ΚΥΠΡΟΣ: Mεταλλείο Αμιάντου:Οι θανατηφόρες επιπτώσεις
Μεταλλείο Αμιάντου: Ντοκιμαντέρ κρατικής τηλεόρασης της Δανίας προκαλεί σάλο στην Κοπεγχάγη
ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ ΤΟ ΝΤΟΚΥΜΑΝΤΕΡ
Τεράστιες διαστάσεις λαμβάνουν οι κοινωνικές και περιβαλλοντικές επιπτώσεις από την πολύχρονη λειτουργία του μεταλλείου στον Αμίαντο. Το ζήτημα απασχόλησε και την κρατική τηλεόραση της Δανίας (NDB), η οποία παρουσίασε χθες βράδυ (Δευτέρα 19 Μαρτίου) ντοκιμαντέρ, παρουσιάζοντας ακριβώς αυτές τις επιπτώσεις.

Μια μεγάλη εταιρεία της Δανίας, η F.L. Smidth & Company (FLS) Ltd ήταν ο κύριος μέτοχος της Cyprus Asbestos Mining Company Ltd, μέσω αγγλικών εταιρειών οι οποίες ανήκαν στην FLS Ltd.

Η εταιρεία αυτή έχει καταδικαστεί σε εκατομμύρια ευρώ αποζημίωσης σε εργαζόμενους στη Δανία, λόγω των επιπτώσεων στην υγεία τους από τον αμίαντο.

Σημειώνεται ότι ο βουλευτής του Κινήματος Οικολόγων Περιβαλλοντιστών κ. Γιώργος Περδίκης συμμετείχε στο ντοκιμαντέρ της κρατικής τηλεόρασης της Δανίας το οποίο γυρίστηκε στην Κύπρο τον περασμένο Ιούλιο με την συνεργασία της κοινότητας Αμιάντου.

Ήδη, επιφανείς νομικοί κύκλοι της Κοπεγχάγης αναζητούν επηρεαζόμενους από τη λειτουργία του μεταλλείου (εργαζομένους, πρώην εργαζόμενους, παθόντες κλπ) για να προωθηθεί η αγωγή αποζημιώσεων.

Το Οικολογικό Κίνημα της Κύπρου υποστηρίζει κάθε προσπάθεια που θα φέρει ενώπιον των ευθυνών τους όσους ευθύνονται γι’ αυτό το μεγάλο περιβαλλοντικό έγκλημα και τους περισσούς θανάτους των μεταλλωρύχων του αμιάντου, αναφέρεται σε ανακοίνωση του κινήματος Οικολόγων Περιβαλλοντιστών.
ΠΗΓΗ: http://www.sigmalive.com/news
ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ ΤΟ ΝΤΟΚΥΜΑΝΤΕΡ
Τεράστιες διαστάσεις λαμβάνουν οι κοινωνικές και περιβαλλοντικές επιπτώσεις από την πολύχρονη λειτουργία του μεταλλείου στον Αμίαντο. Το ζήτημα απασχόλησε και την κρατική τηλεόραση της Δανίας (NDB), η οποία παρουσίασε χθες βράδυ (Δευτέρα 19 Μαρτίου) ντοκιμαντέρ, παρουσιάζοντας ακριβώς αυτές τις επιπτώσεις.
Μια μεγάλη εταιρεία της Δανίας, η F.L. Smidth & Company (FLS) Ltd ήταν ο κύριος μέτοχος της Cyprus Asbestos Mining Company Ltd, μέσω αγγλικών εταιρειών οι οποίες ανήκαν στην FLS Ltd.
Η εταιρεία αυτή έχει καταδικαστεί σε εκατομμύρια ευρώ αποζημίωσης σε εργαζόμενους στη Δανία, λόγω των επιπτώσεων στην υγεία τους από τον αμίαντο.
Σημειώνεται ότι ο βουλευτής του Κινήματος Οικολόγων Περιβαλλοντιστών κ. Γιώργος Περδίκης συμμετείχε στο ντοκιμαντέρ της κρατικής τηλεόρασης της Δανίας το οποίο γυρίστηκε στην Κύπρο τον περασμένο Ιούλιο με την συνεργασία της κοινότητας Αμιάντου.
Ήδη, επιφανείς νομικοί κύκλοι της Κοπεγχάγης αναζητούν επηρεαζόμενους από τη λειτουργία του μεταλλείου (εργαζομένους, πρώην εργαζόμενους, παθόντες κλπ) για να προωθηθεί η αγωγή αποζημιώσεων.
Το Οικολογικό Κίνημα της Κύπρου υποστηρίζει κάθε προσπάθεια που θα φέρει ενώπιον των ευθυνών τους όσους ευθύνονται γι’ αυτό το μεγάλο περιβαλλοντικό έγκλημα και τους περισσούς θανάτους των μεταλλωρύχων του αμιάντου, αναφέρεται σε ανακοίνωση του κινήματος Οικολόγων Περιβαλλοντιστών.
ΠΗΓΗ: http://www.sigmalive.com/news
18/2/12
Αμιαντιτ: οι τελευταίες εξελίξεις
Πηγή: Εφημερίδα 'Εν Αιθρία' (www.oikipa.gr)
Όλη η εφημερίδα εδώ. Ευχαριστούμε τον αναγνώστη D K που μας το εστειλε
Ετικέτες
Αμιαντίτ,
αμίαντος,
Αχαία,
Δρέπανο,
εργοστάσιο,
ινοτσιμεντ,
καρκίνος,
περιβαλλον,
ρυπανση
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)



