Σκύρα με επικίνδυνο αμίαντο στις ράγες του ΟΣΕ;

Ερωτήματα για την ύπαρξη στο σιδηροδρομικό δίκτυο του ΟΣΕ σκύρας (πετρών) που περιέχουν επικίνδυνο αμίαντο, διατυπώνει με ανακοίνωσή της η Συντονιστική Επιτροπή της Τοπικής Οργάνωσης Λάρισας του ΠΑΣΟΚ.
Αφορμή για την ανακοίνωση στάθηκε δημοσίευμα κυριακάτικης αθηναϊκής εφημερίδας, σύμφωνα με το οποίο πρώην ανώτατο στέλεχος του ΟΣΕ, υποστήριζε πως «σχεδόν όλο το δίκτυο είναι στρωμένο με σκύρα γεμάτα με θανατηφόρο αμίαντο».
Ειδικότερα, στην ανακοίνωση της Τ.Ο. Λάρισας του ΠΑΣΟΚ αναφέρονται τα εξής:
«Υπάρχουν στη Λάρισα σκύρα (πέτρες) που περιέχουν επικίνδυνο αμίαντο;
Όπως αναφέρει αθηναϊκή εφημερίδα (Realnews, Κυριακή, 4/7/2010, σ. 32) και προέκυψε κατά την κατάθεση του πρώην γενικού διευθυντή του ΟΣΕ Δ. Καραπάνου στην εξεταστική επιτροπή της Βουλής που διερευνά το σκάνδαλο Siemens, ο ίδιος κατέθεσε στη Δικαιοσύνη, από το 2007, υπόμνημα στο οποίο ανάφερε πως «σχεδόν όλο το δίκτυο είναι στρωμένο με σκύρα γεμάτα με θανατηφόρο αμίαντο».
Την ίδια –πολιτικά- περίοδο, το 2005, ο ΟΣΕ προμηθεύτηκε γαλλικές κλινάμαξες οι οποίες περιέχουν αμίαντο στα πλευρικά τοιχώματα, εν γνώσει της ελληνικής κυβέρνησης! Η σχετική δικαστική έρευνα ξεκίνησε έπειτα από καταγγελία των εργαζομένων στον ΟΣΕ και τέθηκε στο αρχείο ως προς το αδίκημα της απιστίας εκ μέρους της διοίκησης. Ο κίνδυνος για τη δημόσια υγεία δεν εξετάστηκε ποτέ από τη δικαιοσύνη!
Ο πρώην, επίσης, γενικός διευθυντής του ΟΣΕ Κ. Γιαννακός, φέρεται να παραδέχεται πως η γραμμή Παλαιοφάρσαλα-Καλαμπάκα είναι στρωμένη με «30.000-40.000 τόνους παρόμοιου σκύρου».
Ο πρώην διευθυντής τεχνικής υποστήριξης Δ. Ραυτόπουλος φέρεται να δηλώνει πως «άνθρωπος από το «Δημόκριτο» είπε ότι από τα Γιάννενα μέχρι το Βόλο είναι 2 εκατ. κυβικά αμίαντος σχεδόν επιφανειακά».
Μελέτη του Γεωτεχνικού Επιμελητηρίου αναφέρει πως τα σκύρα λατομείων-προμηθευτών του ΟΣΕ είναι «γεμάτα με θανατηφόρο αμίαντο».
Είναι προφανές πως αυτή η κατάσταση αυτή, που συνιστά μείζον ζήτημα δημόσιας υγείας, δεν είναι γνωστή στους Λαρισαίους πολίτες.
Η Τ. Ο. ΠΑΣΟΚ Λάρισας, εκφράζοντας τα αισθήματα χιλιάδων Λαρισαίων, εργαζομένων, επιβατών αλλά και κατοίκων της πόλης και του νομού των οποίων τα σπίτια βρίσκονται δίπλα στις σιδηροδρομικές γραμμές, απευθύνεται δημόσια στη Δημοτική αρχή, τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση αλλά και την Περιφέρεια Θεσσαλίας και ρωτά:
Είναι σε γνώση τους αυτή η απαράδεκτη και επικίνδυνη κατάσταση. Κατά τις προηγούμενες επαφές με τη διοίκηση του ΟΣΕ, για ζητήματα που άπτονται των σχέσεων πόλης/νομού Λάρισας με τον ΟΣΕ, είχαν σχετική πληροφόρηση;
Είχαν, η δημοτική αρχή, η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση αλλά και η Περιφέρεια Θεσσαλίας σχετική πληροφόρηση από το Γεωτεχνικό Επιμελητήριο και το «Δημόκριτο»; Αυξημένη ευθύνη έχει ειδικά ο δήμαρχος Λαρισαίων καθώς επί πολλά χρόνια υπήρξε σημαίνον στέλεχός του ΓΕΩΤΕΕ.
Το θέμα που προέκυψε είναι πολύ σοβαρό. Αφορά στην υγεία μιας ολόκληρης πόλης. Ουδείς δικαιούται να μην διερευνήσει το θέμα. Υποχρεούται να πληροφορήσει δημόσια την κοινωνία. Ο λαός θα αξιολογήσει πράξεις, παραλήψεις αλλά και άγνοια των εκπροσώπων του που επιβαρύνουν την ποιότητα ζωής του και απειλούν την υγεία του.
Σήμερα κιόλας περιμένουμε από τη δημοτική αρχή, τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση την Περιφέρεια Θεσσαλίας, τους βουλευτές του νομού μας, τους εργαζόμενους στον ΟΣΕ και το ΓΕΩΤΕΕ Κεντρικής Ελλάδας, να πράξουν ο καθένας κατά το θεσμικό του ρόλο για να αποκαλυφθεί όλη η αλήθεια και να αποδοθούν οι δέουσες ευθύνες σε όσους εμπλέκονται και παίζουν με την υγεία μας. Να πληροφορήσουν δημόσια τους πολίτες για τις ενέργειες στις οποίες θα προχωρήσουν ώστε να υποχρεωθεί ο ΟΣΕ να αντιμετωπίσει άμεσα το ζήτημα.
Καλούμε τις περιβαλλοντικές κινήσεις και τις συλλογικότητες των πολιτών σε εγρήγορση καθώς, όπως φαίνεται, άλλη μια περιβαλλοντική απειλή βρίσκεται ήδη στα σπίτια μας και απειλεί τη ζωή μας».

Πηγή: eleftheria.gr

Η κόλαση που έγινε παράδεισος

Το παροπλισμένο αμιαντωρυχείο έδωσε τη θέση του σε έναν παραμυθένιο Βοτανικό Κήπο και χώρους χαλάρωσης, εκπαίδευσης και ψυχαγωγίας

Του Χριστόφορου Νέστορος
Για έναν ολόκληρο αιώνα, ο άνθρωπος βάλθηκε να καταστρέψει μια από τις ομορφότερες γωνιές της Κύπρου, μετατρέποντάς τη σε κρανίου τόπο. Σήμερα ο ίδιος, αντιλαμβανόμενος το μέγεθος της καταστροφής που προξένησε, λίγο πριν η φύση του ξεπληρώσει με το ίδιο νόμισμα τα όσα υπέφερε εξαιτίας του, αποφάσισε να επανορθώσει.

Οι πληγές
Το σεληνιακό τοπίο που αντικρίζουμε κατευθυνόμενοι προς το Τρόοδος, το μεταλλείο του Αμιάντου με τα παροπλισμένα εργαστήρια και το γκρίζο χώμα, στο οποίο κάποτε χιλιάδες εργάτες έχυναν τον ιδρώτα και το αίμα τους για ένα κομμάτι ψωμί, άρχισε να μετατρέπεται από κόλαση σε έναν επίγειο παράδεισο. Μπορεί το μεταλλείο να έκλεισε το 1988, ωστόσο οι πληγές που άφησε πίσω του ήταν τεράστιες. Ο κίνδυνος των καρκινογόνων ουσιών ορθωνόταν ως δαμόκλειος σπάθη πάνω από τα κεφάλια των κατοίκων της περιοχής, ενώ οι πληγές που άφησε η επί χρόνια εξόρυξη έχασκαν ανοικτές στην καρδιά του Τροόδους.

Η αποκατάσταση
Με τα χρόνια, τα φλέγοντα αυτά ζητήματα άρχισαν να απασχολούν έντονα το κράτος, το οποίο αποφάσισε να δημιουργήσει τεχνική επιτροπή, αποτελούμενη από λειτουργούς των τμημάτων Υδάτων, Πολεοδομίας και Γεωλογικής Επισκόπησης, η οποία θα προετοίμαζε το έδαφος για το μεγαλύτερο έργο περιβαλλοντικής αποκατάστασης που εκτελέστηκε ποτέ στη χώρα μας. Η τιτάνια αυτή προσπάθεια αναγέννησης της κατεστραμμένης γης ξεκίνησε τελικά το 1995.Το πρώτο στάδιο του έργου αποκατάστασης περιλάμβανε τη σταθεροποίηση και τη διαμόρφωση των στείρων μπάζων, ώστε να αποτραπεί η μεταφορά τους στις καλλιέργειες της περιοχής, που θα έθετε σε κίνδυνο την ασφάλεια των προϊόντων. Ακολούθως ξεκίνησε η μεταφορά τεράστιων όγκων χώματος από άλλες περιοχές, που εναποτίθεντο στους τεράστιους κρατήρες στις πλαγιές του βουνού.

95 χιλιάδες δέντρα
Πάνω από 5 χιλιάδες κυβικά μέτρα χώματος ανά εκτάριο θα χρειαστούν μέχρι να επουλωθούν οριστικά οι πληγές και να επανέλθει το φυσικό περιβάλλον στην πρότερή του μορφή. Παράλληλα, τεράστιες ποσότητες από μείγματα σπόρων σκορπίστηκαν στις κατασκευασμένες αναβαθμίδες, και στη θέση της γκρίζας επιφάνειας έχουν φυτρώσει μέχρι στιγμής 95 χιλιάδες δέντρα και θάμνοι, από 15 αυτοφυή είδη. Για να αντιληφθούμε το μέγεθος του εγχειρήματος, αξίζει να αναφέρουμε ότι, κάθε χρόνο, φυτεύονται σε τάφρους και αναχώματα 5 με 7 χιλιάδες δέντρα. Ήδη έχουν καλυφθεί 105 εκτάρια, το 1/3 δηλαδή της κατεστραμμένης έκτασης στο χώρο λατόμευσης. Εκεί όπου δεν είναι εύκολη η φύτευση ή σπορά, χρησιμοποιείται η μέθοδος της υδροσποράς, όπου με τη βοήθεια ειδικού μηχανήματος εκτοξεύεται μείγμα σπόρων, κολλητικής ουσίας οργανικού λιπάσματος και υλικού κάλυψης πάνω σε πρανή. Το κόστος των εργασιών ανήλθε μέχρι στιγμής σε 5.260.000 ευρώ, ενώ μέσα στην επόμενη 20ετία, οπόταν και αναμένεται η ολοκλήρωση των εργασιών, θα δαπανηθούν ακόμη 15 εκατομμύρια.

Το γεωπάρκο
Τα 332 εκτάρια που καταλαμβάνει το παλιό μεταλλωρυχείο μετατρέπονται σταδιακά σε ένα απέραντο γεωπάρκο. Η αρχή έγινε με τη δημιουργία του Βοτανικού Κήπου Τροόδους, ενός σημαντικού χώρου εκπαίδευσης, που φέρει την ονομασία «Α. Γ. Λεβέντης», μετά τη γενναιόδωρη χορηγία του ιδρύματος. Σήμερα φιλοξενεί γύρω στα 150 είδη φυτών και ο αριθμός αυτός αναμένεται να ξεπεράσει τα 500 είδη μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια, οπόταν και θα ολοκληρωθεί η ανάπτυξή του. Η δημιουργία του κήπου θα συμβάλει ενεργά στη διατήρηση της βιοποικιλότητας στην περιοχή, κυρίως με την προστασία απειλούμενων φυτών και την έρευνα. Ήδη συμμετέχει στο ευρωπαϊκό πρόγραμμα LIFE, που περιλαμβάνει δράσεις για εγκατάσταση απειλούμενων φυτών σε βοτανικούς κήπους.Επίσης, έχει υποβληθεί αίτηση για εγγραφή του στον Παγκόσμιο Σύνδεσμο Βοτανικών Κήπων και έχει εξασφαλιστεί η συνεργασία του Πανεπιστημίου Αθηνών για τη δημιουργία χώρων διατήρησης σπερμάτων σπάνιων φυτών καθώς και φυτών που κινδυνεύουν από τις κλιματικές αλλαγές και τις πυρκαγιές. Τα σπέρματα θα φυλάσσονται σε χαμηλές θερμοκρασίες αφού υποστούν ειδική επεξεργασία και θα μπορούν να διατηρούν τη βιωσιμότητά τους μέχρι και 200 χρόνια.

Το παρατηρητήριο
Παράλληλα, ένα-ένα τα εναπομείναντα κτήρια που βρίσκονται στην περίμετρο του μεταλλείου αξιοποιούνται για σκοπούς αναψυχής, τουρισμού και περιβαλλοντικής εκπαίδευσης. Το κτήριο των πρώην γραφείων της Μεταλλευτικής Εταιρείας στεγάζει το Κέντρο Επισκεπτών του Βοτανικού Κήπου και έχει μετατραπεί σε πόλο έλξης για τους επισκέπτες που ενημερώνονται για τη χλωρίδα του Τροόδους, αλλά και την ιστορία του χωριού σε συνάρτηση με την ύπαρξη του μεταλλείου. Από το παρατηρητήριο που έχει δημιουργηθεί, οι επισκέπτες μπορούν να ξεκουραστούν αγναντεύοντας τα χωριά που βρίσκονται απλωμένα στα πόδια του βουνού. Κι αν ο καιρός το επιτρέπει, το μάτι μπορεί να φτάσει και μέχρι τη θάλασσα.Το κτήριο του παλιού δημοτικού σχολείου, που λειτουργούσε για τις ανάγκες των παιδιών των εργαζομένων, θα μετατραπεί σύντομα από το τμήμα Γεωλογικής Επισκόπησης σε Κέντρο Επισκεπτών του Γεωπάρκου Τροόδους. Ταυτόχρονα, η δημιουργία της τεχνικής λίμνης στο χώρο στον οποίο βρίσκεται ο κεντρικός κρατήρας, θα βελτιώσει την αισθητική του τοπίου και τη βιοποικιλότητα, εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα νερό για τις ανάγκες αποκατάστασης.

Mια πολιτεία που έσβησε από το χάρτη
Η συστηματική εκμετάλλευση του αμιάντου άρχισε το 1904 και συνεχίστηκε μέχρι το 1988, οπόταν το ορυχείο έκλεισε οριστικά. Κατά τη διάρκεια της λειτουργίας του, παρήχθησαν ένα εκατομμύριο τόνοι ινών αμιάντου από την εξόρυξη και επεξεργασία 130 εκατομμυρίων τόνων πετρώματος.Υπολογίζεται ότι τουλάχιστον 15 χιλιάδες άνθρωποι εργάζονταν εκτεθειμένοι στον αμίαντο κάτω από απάνθρωπες συνθήκες, με αποτέλεσμα όσοι τουλάχιστον από αυτούς ζουν ακόμη, να αντιμετωπίζουν πολλά προβλήματα υγείας. Από το 1904 μέχρι το 1950 οι εργασίες γίνονταν σε μεγάλο βαθμό χειρωνακτικά με τη χρήση αξίνας και φτυαριού. Χιλιάδες είναι αυτοί που ασχολούνταν με την επεξεργασία και το διαχωρισμό των ινών αμιάντου από το πέτρωμα χωρίς τη λήψη προσωπικών μέτρων ασφάλειας. Για το λόγο αυτό τα εργατικά ατυχήματα ήταν συχνά.Ο αμίαντος φορτωνόταν σε βαγόνια 1,5 τόνου, που σπρώχνονταν από τους εργάτες πάνω σε ράγες προς τους μύλους. Από το 1923 μέχρι το 1945 λειτούργησε ο εναέριος σιδηρόδρομος μήκους 30 χιλιομέτρων που συνέδεε το μεταλλείο με τη Λεμεσό για μεταφορά του αμιάντου και εθεωρείτο ο μεγαλύτερος εναέριος σε όλο τον κόσμο. Οι περισσότεροι εργάτες διέμεναν σε πρόχειρα καταλύματα γύρω από το χώρο του μεταλλείου, τα οποία στη συνέχεια μετατράπηκαν σε μόνιμες κατοικίες. Ο οικισμός αυτός εξελίχθηκε σταδιακά σε οργανωμένη κοινότητα, τον Πάνω Αμίαντο, που έσφυζε από ζωή, με σχολείο, σύγχρονο νοσοκομείο, αρτοποιείο, κινηματογράφο, αστυνομικό σταθμό και καταστήματα. Ωστόσο, η επέκταση του αμιαντωρυχείου, που έτρωγε ακατάπαυστα τη σάρκα του Τροόδους, κατάπιε και την ακμάζουσα κοινότητα, που έμελλε να σβηστεί διαπαντός από το χάρτη.

Πηγή: Πολίτης online

«"Ναρκοπέδιο" αμιάντου ο ΟΣΕ»

"Ναρκοπέδιο" καρκινογόνου αμιάντου μήκους χιλιάδων χιλιομέτρων είναι οι γραμμές του ΟΣΕ! κατά ομολογία του πρώην διευθύνοντα συμβούλου του ΟΣΕ Κώστα Γιαννακού η γραμμή Παλαιοφάρσαλας-Καλαμπάκα είναι στρωμένη με 30.000 -40.000 τόνους σκύρου(πέτρες που υπάρχουν στις ράγες) που περιέχουν επικίνδυο αμίαντο.

Πηγή: Realnews
.................................

Το θέμα είχε απασχόληση τον τύπο και το 2005 όχι μόνο για τον αμίαντο στα σκύρα αλλά και στα τοιχώματα των επιβατικών βαγονιών. Δείτε το σχετικό δημοσίευμα της «Καθημερινής» εδώ:

http://3.bp.blogspot.com/_etd96PERqqU/TDF6LPK_JLI/AAAAAAAAC-U/5vyTPXM6IOs/s1600/%CE%9A%CE%B1%CE%B8%CE%B7%CE%BC%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%BD%CE%B7.JPG

Πηγή: sidirodromikanea.blogspot.com

Εργοστάσιο παλαιάς ΕΛΕΝΙΤ - Παιχνίδια εις βάρος των κατοίκων!

Καθυστερεί μέχρι να εξασφαλίσει μισθωτές το σχεδιαζόμενο Εμπορικό στη Λάμψακο.Η Pasal Development ανακοίνωσε, στη γενική συνέλευση των μετόχων της εταιρείας, μεσούσης της εβδομάδας, ότι αναστέλλει τουλάχιστον μέχρι τα μέσα του 2011 την ανάπτυξη εμπορικού κέντρου που δρομολογούσε στη Λάμψακο.Πρόκειται για την οικοπεδική έκταση (το ακίνητο της παλαιάς ΕΛΕΝΙΤ) που αποκτήθηκε από την Pasal Development το 2008. Το οικόπεδο εμβαδού 81.291,5 τ.μ. είναι άρτιο και οικοδομήσιμο και βρίσκεται σε απόσταση 2.5 χλμ. από Χαλκίδα και επί της Οδού Χαλκίδας - Νέας Λαμψάκου - Κύμης. Η έκταση έχει ανεμπόδιστη θέα στο Νότιο Ευβοϊκό.Μοναδική περίπτωση να ανατραπεί το χρονοδιάγραμμα αυτό είναι να εξασφαλιστούν οι απαιτούμενοι μισθωτές, οπότε και θα ξεκινήσει η κατασκευή του κέντρου νωρίτερα του προβλεπόμενου. Προϋπόθεση βέβαια για κάτι τέτοιο είναι να ολοκληρωθούν οι σχετικές μελέτες και να ληφθούν και οι απαιτούμενες άδειες, διαδικασίες που αμφότερες προωθούνται αυτήν την περίοδο –ταυτόχρονα με τις συζητήσεις με ενδιαφερόμενους ενοικιαστές– από τη διοίκηση της Pasal Development. Η εισηγμένη είδε από πρώτο χέρι την επενδυτική δυσανεξία που επικρατεί, καθώς δεν κατόρθωσε να διαθέσει με επιτυχία το 50% του εμπορικού κέντρου Athens Heart που διαθέτει στην οδό Πειραιώς. Άλλος ένας παράγοντας που επιδρά αρνητικά είναι οι εκτιμήσεις για περαιτέρω υποχώρηση των αξιών των ακινήτων. Όπως ανέφερε ο κ. Σωτήρης Θεοδωρίδης, πρόεδρος της Pasal, δεν αποκλείεται στο προσεχές μέλλον να υπάρξει υποχώρηση των μισθωμάτων των εμπορικών ακινήτων, εξέλιξη που θα έχει ως αποτέλεσμα την υποχώρηση και των αποτιμήσεων των ακινήτων.Αυτό δυσχεραίνει και τις όποιες αγοραπωλησίες δρομολογούνταν, μιας και οι πωλητές δύσκολα μπορούν να αποδεχθούν τα χαμηλότερα τιμήματα που προσφέρονται αυτήν την περίοδο, παρά μόνο αν έχουν άμεση ανάγκη.Η PASAL Development, είναι εισηγμένη στο Χρηματιστήριο Αξιών Αθηνών από το 2008 και έχει ως αντικείμενο την ανάπτυξη και εκμετάλλευση ακινήτων στην Ελλάδα και το Εξωτερικό. Μεταξύ άλλων έχει στην ιδιοκτησία της οικόπεδα σε Λαύριο, Λάρισα, Θεσσαλονίκη, Ταύρο κ.α. Επίσης είναι κατασκευάστρια και ιδιοκτήτρια του εμπορικού κέντρου Athens Heart στην Πειραιώς.
Πηγή: eviaportal.gr.
................................................

Amiantosnews: Αρκετά χρόνια μετά το κλείσιμο του εργοστασίου της παλαιάς Ελλενίτ στην Εύβοια και χωρίς να έχουν γίνει οι απαραίτητες εργασίες εξυγίανσης του οικοπέδου του εργοστασίου, η εταιρεία που το αγόρασε προχωρά στην κατασκευή εμπορικού κέντρου.
Ελπίζουμε έστω και αργά κάποιος αρμόδιος να ασχοληθεί σοβαρά με το θέμα επειδή η υπάρχουσα κατάσταση θέτει σε κίνδυνο την υγεία των κατοίκων της περιοχής.

Αντικατάσταση δικτύου ύδρευσης από αμίαντο στον Δήμο Άσσου - Λεχαίου Κορινθίας

Εργασίες αντικατάστασης του δικτύου ύδρευσης πραγματοποιούνται το τελευταίο χρονικό διάστημα στο Δήμο μας.
Το πεπαλαιωμένο δίκτυο που ήταν από αμίαντο, υλικό επιβλαβές για τη δημόσια υγεία, αντικαθίσταται από προϊόντα νέας τεχνολογίας, πιο ασφαλή και λιγότερο επιβλαβή. Ένα ακόμη όφελος είναι η εξοικονόμηση νερού της τάξης του 40% λόγω των διαρροών που υπήρχαν στο παλιό δίκτυο.

Πηγή: assos-lechaio.gov.gr

Δίκτυο ύδρευσης με αμιαντοσωλήνες στην Αγία Μαρίνα Χανίων

Νερό από αμιαντοσωλήνες;

Tην έντονη διαμαρτυρία τους για το γεγονός ότι αναγκάζονται να πίνουν νερό από πεπαλαιωμένους αμιαντοσωλήνες εκφράζουν κάτοικοι της Αγίας Μαρίνας του Δήμου Νέας Κυδωνίας, με κοινή τους επιστολή - καταγγελία στα «Χ.Ν.».
Στην επιστολή τους, οι κάτοικοι εκφράζουν την αγανάκτησή τους προς τη Διαδημοτική Επιχείρηση Ύδρευσης - Αποχέτευσης Βόρειου Άξονα (ΔΕΥΑΒΑ), επισημαίνοντας ότι «... στην Αγία Μαρίνα, το έτος 2010, αισθανόμαστε πολίτες β' κατηγορίας και πίνουμε νερό όπως έπιναν πριν από 60 χρόνια οι άνθρωποι, από πεπαλαιωμένο δίκτυο σωληνώσεων από αμίαντο».Παράλληλα, σημειώνουν: «Κύριε Νομάρχα, οι υγειονομικές υπηρεσίες σας υπήρξαν ανύπαρκτες και κάνουν ότι δεν γνωρίζουν τα ποσοστά του καρκίνου που οφείλονται σε αμίαντο. Υπάρχει ευαισθησία στην Εισαγγελία να επέμβει και να πάρει τέλος πάντων τις ευθύνες του ο καθένας; Λίγα μέτρα έχουν μείνει που δεν ξεπερνούν τα 60! Τι θέλετε, να είναι φίλτρο θανάτων για όλο το δίκτυο;», καταλήγουν στην επιστολή τους οι κάτοικοι που υπογράφουν την επιστολή - καταγγελία.Τα «Χ.Ν.» επικοινώνησαν τηλεφωνικά με τον πρόεδρο της ΔΕΥΑΒΑ, Ανδρέα Μαραμπουτάκη, από τον οποίο ζήτησαν να σχολιάσει όσα καταγγέλλουν οι κάτοικοι της Αγίας Μαρίνας.Ο κ. Μαραμπουτάκης σημείωσε ότι η ΔΕΥΑΒΑ προσπαθεί, στο μέτρο του δυνατού, να κάνει όλα τα αναγκαία έργα όσον αφορά τόσο στην ύδρευση όσο και στην άρδευση, σημειώνοντας, ωστόσο, ότι απαιτείται χρόνος, καθώς, όπως χαρακτηριστικά είπε, «δεν μπορούμε να τα κάνουμε όλα μέσα σε δύο - τρία χρόνια».Ο κ. Μαραμπουτάκης υπογράμμισε ότι «εδώ και δύο χρόνια έχουμε προχωρήσει σε αντικατάσταση παλαιών αγωγών ύδρευσης που φτάνουν τα 25 χιλιόμετρα, ίσως και παραπάνω. Είναι γεγονός ότι η έκταση που καλύπτει η ΔΕΥΑΒΑ και το δίκτυο του Δήμου Ν. Κυδωνίας όπως και ένα μεγάλο μέρος του Δήμου Πλατανιά είχε πολλά προβλήματα. Ήταν παλιά δίκτυα με σιδεροσωλήνες, αμιαντοσωλήνες, κ.λπ. Αυτό που έχει προτεραιότητα για εμάς είναι να κάνουμε όσο το δυνατόν πιο γρήγορα κάποια έργα», επεσήμανε ο κ. Μαραμπουτάκης.Ο ίδιος υπογράμμισε, ακόμη, ότι «πρόσφατα αλλάξαμε το κεντρικό δίκτυο ύδρευσης στην Αγία Μαρίνα, στο μεγαλύτερο κομμάτι του. Το έργο τελείωσε πριν από δύο μήνες». Και πρόσθεσε ότι «αυτή τη στιγμή είναι σε εξέλιξη 3 χιλιόμετρα αντικατάστασης αγωγών ύδρευσης».Καταλήγοντας, ο κ. Μαραμπουτάκης σημείωσε ότι «στην Πάνω Αγία Μαρίνα ο Δήμος Νέας Κυδωνίας -και όχι η ΔΕΥΑΒΑ- εκτελεί έργο αναπλάσεων στο οποίο περνά όμβρια και αλλάζει τους αγωγούς ύδρευσης. Ενδεχομένως να υπάρχουν κάποια τμήματα εκτός του οικισμού της Πάνω Αγίας Μαρίνας που έχουν ένα τέτοιο αγωγό», σημείωσε ο πρόεδρος της ΔΕΥΑΒΑ.

Πηγή: Χανιώτικα Νέα

Απο αμίαντο η στέγη του ΡΙΚ

Εγκαταστάσεις φΡΙΚης!

Αν το ΡΙΚ ήταν ιδιωτική επιχείρηση, θα είχε κλείσει ως χώρος επικίνδυνος για την υγεία των εργαζομένων, λόγω των πολλαπλών παραβιάσεων της σχετικής νομοθεσίας


Βαρύτατες ευθύνες φέρει η διεύθυνση του ΡΙΚ για τις απαράδεκτες συνθήκες υγιεινής στις οποίες αναγκάζονται να εργάζονται οι υπάλληλοι του ιδρύματος. Το τμήμα Επιθεώρησης Εργασίας, πριν από ένα και πλέον χρόνο, είχε ενημερώσει γραπτώς τον γενικό διευθυντή του ΡΙΚ, Θέμη Θεμιστοκλέους, για την κατάσταση που επικρατούσε στις εγκαταστάσεις του ιδρύματος, τους κινδύνους για την υγεία των υπαλλήλων και των επισκεπτών, αλλά και την αναποτελεσματικότητα κάθε προσπάθειας βελτίωσης της κατάστασης. Η εισήγηση που είχε διατυπώσει το τμήμα Επιθεώρησης Εργασίας σε επιστολή του στις 27/7/2009 ήταν η μελέτη δυνατότητας ανέγερσης νέων εγκαταστάσεων. Η εισήγηση αυτή, όπως όλα δείχνουν, έμεινε κλειδωμένη σε κάποιο συρτάρι και μόνο προσφάτως και αφού η κατάσταση έφτασε στο απροχώρητο, ο πρόεδρος του δ.σ. του ΡΙΚ ανήγγειλε τη μελέτη για ανέγερση νέων κτηρίων. Το αν και πότε θα γίνουν αυτά τα κτήρια και το πώς θα αντιμετωπιστεί η υπάρχουσα κατάσταση, παραμένουν στοιχεία άγνωστα.

Μην κάνετε μπαλώματα
Στο έγγραφο του τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας, αφού γίνεται εκτενής και λεπτομερής αναφορά στα προβλήματα υγιεινής των εγκαταστάσεων του ΡΙΚ, διατυπώνεται η εξής εισήγηση: «Είναι φανερό ότι πολλά από τα πιο πάνω προβλήματα οφείλονται στο γεγονός ότι οι εγκαταστάσεις είναι πολύ πεπαλαιωμένες και σ΄ αυτές έχουν γίνει πάρα πολλές αλλαγές. Για το λόγο αυτό, εισηγούμαστε όπως, λαμβανομένων υπόψη και άλλων παραγόντων, όπως η παραγωγικότητα, η ποιότητα εργασίας κλπ, μελετηθεί η δυνατότητα ανέγερσης νέων εγκαταστάσεων, παρά να ληφθούν όλα εκείνα τα μέτρα που απαιτούνται για την άρση των πιο πάνω παραβάσεων της νομοθεσίας και τα οποία, φυσικά, δεν θα δημιουργήσουν τις συνθήκες εκείνες για την αποφυγή προβλημάτων στο μέλλον και, κατά συνέπεια, παραπόνων από το προσωπικό». Είναι προφανές ότι το τμήμα Επιθεώρησης Εργασίας θεωρεί πως η κατάσταση δεν μπορούσε να αντιμετωπιστεί με «μπαλώματα», τα οποία, όμως, φαίνεται πως αποτέλεσαν την επιλογή της διεύθυνσης του ΡΙΚ.

Αν ήταν ιδιώτης;
Το τμήμα Επιθεώρησης Εργασίας στο έγγραφό του κάνει λόγο για παραβάσεις της νομοθεσίας και δεν φαίνεται να υπάρχει διάθεση λήψης μέτρων, όπως θα γινόταν σε περίπτωση που αυτές οι παραβάσεις εντοπίζονταν σε ιδιωτική επιχείρηση. Αν και πέρασε ένας χρόνος, κανένα ουσιαστικό μέτρο εξαναγκασμού της διεύθυνσης του ΡΙΚ δεν λήφθηκε από το υπουργείο Εργασίας για συμμόρφωση με τη νομοθεσία. Μάλιστα, το ΡΙΚ αυτή την περίοδο μετέδιδε και διαφημιστικά σποτάκια για την ασφάλεια στο χώρο εργασίας... απευθυνόμενο προφανώς σε άλλες επιχειρήσεις και υπηρεσίες, αδιαφορώντας για τα του οίκου του.

Μεροκάματο του τρόμου
Δεν θα αποτελούσε υπερβολή εάν κάποιος χαρακτήριζε την εργασία στο ΡΙΚ ως ιδιαιτέρως επικίνδυνη, λόγω των πολλαπλών παραβιάσεων της νομοθεσίας για την ασφάλεια των υπαλλήλων. Το έγγραφο του τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας καταγράφει σημεία και τέρατα, όπως η απουσία γραπτής εκτίμησης κινδύνων για τους χώρους εργασίας, ώστε να καθορίζονται προληπτικά και προστατευτικά μέτρα για τους υπαλλήλους. Ποιοι κίνδυνοι δεν εκτιμήθηκαν;
*Κίνδυνος για τον ακατάλληλο εξαερισμό στους ραδιοθαλάμους
*Κίνδυνος για την έκθεση των εργαζομένων σε βιολογικούς παράγοντες από τους γάτους, τα περιττώματα ή και τα πτώματά τους στους χώρους εργασίας
* Κίνδυνος από τις ίνες αμιάντου από τα φύλλα αμιάντου με τα οποία είναι κατασκευασμένη η στέγη του ΡΙΚ
*Κίνδυνος από το βακτήριο λεγεωνέλλας

Στο έλεος των μικροβίων
Το τμήμα Επιθεώρησης Εργασίας, μεταξύ άλλων, στην έκθεσή του σημειώνει ότι, παρά τις βελτιώσεις που υπήρξαν, ο αέρας στα στούντιο του ραδιοφώνου δεν είναι κατάλληλος, όπως επίσης και ο φωτισμός δεν είναι επαρκής σε αρκετούς χώρους των εγκαταστάσεων του ΡΙΚ. Διαπιστώνονται, επίσης, ελλείψεις στον τομέα της ψύξης θέρμανσης, αλλά και στην προστασία από τα ηλεκτρικά κυκλώματα, ώστε να απομακρύνεται ο κίνδυνος ηλεκτροπληξίας και να αποφεύγεται η πρόκληση βραχυκυκλωμάτων ή φωτιάς. Επίσης, να σημειωθεί ότι διαπιστώθηκε ότι δεν υπήρχε επαρκής και κατάλληλος εξοπλισμός πυρόσβεσης.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η επισήμανση ότι δεν υπήρξε αξιολόγηση εκ μέρους της διεύθυνσης του ΡΙΚ για τους επιβλαβείς χημικούς παράγοντες (π.χ προϊόντα απολύμανσης, φάρμακα για ψεκασμούς και καταπολέμηση τρωκτικών). Για όλες τις επισημάνσεις που κάνει το τμήμα Επιθεώρησης Εργασίας καθιστά σαφές ότι το ΡΙΚ είναι υπόχρεο να λάβει συγκεκριμένα μέτρα που προβλέπονται από τη νομοθεσία. Αν και έχει περάσει ένας χρόνος από την ημέρα που απεστάλη το έγγραφο στον γενικό διευθυντή του ΡΙΚ, η κατάσταση παραμένει η ίδια (ίσως και χειρότερη), ενώ οι υπάλληλοι του ιδρύματος αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα υγείας, που ενδεχομένως κάποια από αυτά να οφείλονται στις απαράδεκτες συνθήκες εργασίας, οι οποίες δεν πληρούν τις απαραίτητες, ελάχιστες προδιαγραφές ασφαλείας.


Πηγή: Πολιτης online (politis.com.cy)

Ξεκινάει η Β’ φάση αποκατάστασης των αποθέσεων στα πρώην Μεταλλεία Αμιάντου στο Ζιδάνι Κοζάνης

Τη σύμβαση για τη Β’ φάση αποκατάστασης των αποθέσεων στα πρώην Μεταλλεία Αμιάντου στο Ζιδάνι Κοζάνης υπέγραψε την Δευτέρα 21 Ιουνίου 2010, ο Νομάρχης Κοζάνης Γιώργος Δακής. Το έργο συνολικού προϋπολογισμού 14,15 εκ. € είναι ενταγμένο στο πρόγραμμα «Περιβάλλον και Αειφόρος Ανάπτυξη» - ΕΠΠΕΡΑΑ 2007–2013, του Υπουργείου Περιβάλλοντος Ενέργειας & Κλιματικής Αλλαγής και έχει συμβατικό χρόνο υλοποίησης 41 μήνες.


Η Β’ φάση περιλαμβάνει: • Τη δημιουργία βαθμίδων στις υπόλοιπες αποθέσεις των «ΜΑΒΕ» (εκσκαφές συνολικού όγκου 2.200.000 κυβικών μέτρων).
• Τις διαμορφώσεις των μεταλλείων και των οριζόντιων επιφανειών (έκτασης 420 στρεμμάτων).
• Τα έργα αντιπλημμυρικής και αντιδιαβρωτικής προστασίας.
• Τη διάστρωση της φυτικής γης (συνολικού όγκου 350.000 κυβικών μέτρων).
• Τη φυτοτεχνική αποκατάσταση των εδαφών (με τη φύτευση, 360.000 δενδρυλλίων και 150.000 μοσχευμάτων).
• Την εγκατάσταση αυτόματου αρδευτικού δικτύου (μήκους 430 χιλιόμετρων).
Εξάλλου, η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Κοζάνης σε συνεργασία με την ΑΝΚΟ και το Εθνικό Κέντρο Έρευνας Φυσικών Επιστημών «Δημόκριτος» εκπονεί τη μελέτη για την Γ’ φάση του έργου που περιλαμβάνει την αποκατάσταση του συνόλου των ρυπασμένων κτιριακών εγκαταστάσεων των πρώην «ΜΑΒΕ» συμβάλλοντας αφενός στον εθνικό στόχο της ορθολογικής διαχείρισης των αμιαντούχων υλικών και αφετέρου στην απόδοση στην τοπική κοινωνία πλήρως αποκαταστημένης της περιοχής των πρώην «ΜΑΒΕ».

Κατεδάφιση κτιρίου με αμίαντο στο Ρέθυμνο?

Ζητείται άδεια κατεδάφισης του πέτρινου κτηρίου στον Κουμπέ

Στην κατεδάφιση του λιθόκτιστου κτηρίου, μνημείο της βιομηχανικής περιόδου, δίπλα στο φουγάρο του Κουμπέ, προσβλέπει η ιδιοκτήτρια Ένωση Αγροτικών Συνεταιρισμών Ρεθύμνου, για να δημιουργήσει ένα μίνι εμπορικό κέντρο στην περιοχή, για αυτό και κατέθεσε στην Επιτροπή Αρχιτεκτονικού Ελέγχου αίτηση κατεδάφισης.

(όλο το κείμενο εδώ: http://www.goodnet.gr/index.php?id=13,36863,0,0,1,0)

Το ελενίτ, το μπετόν και οι πέτρες δεν έχουν καμία αξία, υποστηρίζει ο Πρόεδρος της Ένωσης, κ. Νίκος Μπιρλιράκης, τονίζοντας πως για το φουγάρο που έχει κριθεί διατηρητέο θα βοηθήσει οικονομικά η Ένωση, αλλά κατά τη γνώμη του τα υπόλοιπα κτήρια πρέπει να γκρεμιστούν διότι δεν προσφέρουν κάτι αισθητικά και αρχιτεκτονικά. «Το ΚΑΣ αποφάσισε ότι το φουγάρο είναι διατηρητέο, αλλά κατεδαφιστέα τα υπόλοιπα κτήρια.Πρέπει να διατηρηθούν τα μνημεία κι εμείς θα βοηθήσουμε οικονομικά, αλλά αυτά που δεν έχουν αξία με μπετόν και ελενίτ και πέτρες χωρίς καμία αρχιτεκτονική αξία θα πρέπει να φύγουν για να ομορφαίνει η περιοχή.Έχουμε καταθέσει σχετικό αίτημα με μελέτη στο Υπουργείο Πολιτισμού για έγκριση και αναμένουμε την απάντηση».
Υποστηρίζει, δε, πως πίσω από τη διαμαρτυρία υπάρχουν άλλοι σκοποί, χωρίς ωστόσο να ξεκαθαρίζει τι εννοεί. «Κάποιοι επιμένουν να δημιουργούν πρόβλημα ενώ είναι ξεκάθαρο. Περί άλλων τυρβάζουν αυτοί που θέτουν αυτά τα θέματα», είπε χαρακτηριστικά.
Σημείωσε πως το οικόπεδο εφόσον κατεδαφιστούν τα κτήρια θα αξιοποιηθεί για τη δημιουργία ενός εμπορικού κέντρου, σημειώνοντας ταυτόχρονα πως για το φουγάρο πρέπει να διατεθούν χρήματα να αναστηλωθεί «γιατί από την αρχαιολογία κρίνεται διατηρητέο ενώ από την Πολεοδομία επικίνδυνο».

Πηγή: goodnet.gr

................................

Amiantosnews: Ελπίζουμε πριν την κατεδάφιση να αποξηλωθούν τα ελλενίτ και οποιοδήποτε άλλο υλικό αμιάντου και να μην επαναληφθούν φαινόμενα όπως αυτά που είδαμε στο πρόσφατο παρελθόν όπως στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης ή στην Ζωαγορά Τρικάλων που εκ των υστέρων αποδείχθηκε η ύπαρξη αμιάντου και οι αρμόδιες υπηρεσίες έτρεχαν να συμμαζέψουν τα ασυμμάζευτα.

Αμίαντος στα σχολεία της Αργολίδας?

Είμαι καθηγητής σε Γυμνάσιο του Άργους. Διαβάζω κατα καιρούς στο διαδίκτυο για διάφορα έργα απομάκρυνσης αμιάντου και προληπτικούς ελέγχους που διενεργούν ο ΟΣΚ, Δήμοι και Νομαρχίες σε σχολεία ανα την Ελλάδα. Δυστυχώς δεν έχω δεί και δεν έχω ακούσει τίποτα για τα σχολεία της Αργολίδας. Όταν καποια στιγμή αναφέραμε το θέμα στους υπέυθυνους της Νομαρχίας, μας είπαν προφορικά ότι δεν υπαρχει αμίαντος στα σχολεία του Νομού.

Απορίες:
Είναι δυνατόν σε όλη την Ελλάδα να υπάρχουν σχολεία με αμίαντο και στην Αργολίδα όχι?
Οι κατα καιρούς υπεύθυνοι Δήμαρχοι και Νομάρχες δεν ενδιαφέρθηκαν ποτέ για αυτό το ευάισθητο ζήτημα?
Εχω διαβάσει ότι αμίαντος υπαρχει παντού στις κατασκευές: καμινάδες, στέγες, πλακάκια, Λεβητοστάσια. Δηλαδή μόνο τα σχολεία της Αργολίδας για έναν περίεργο λόγο κατασκευάστηκαν απο υλικά που δεν περιέχουν αμίαντο?
Και θεωρώ πλέον φυσιολογικό σε αυτή τη χώρα να μην ενδιαφέρονται για τους καθηγητές, αλλά για τα παιδιά μας?
Ήδη εγώ απο τις λίγες γνώσεις που έχω για το ζήτημα (κυρίως μέσω του διαδικτύου), έχω υποψίες τόσο για το σχολείο μας όσο και για άλλα σχολεία στην περιοχή του Άργους.

Ένας "περίεργος" εκπαιδευτικός